خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

رباعیات

ادیب صابر » دیوان اشعار » رباعیات

شمارهٔ ۱ : با باغ گل و باده گلگون ما را

شمارهٔ ۲ : ساقی چو به من دهد می گلگون را

شمارهٔ ۳ : آخر برسد به صبح صادق شب ما

شمارهٔ ۴ : ای روز تو را وثاق در منزل شب

شمارهٔ ۵ : ای مایه هر لطافت ای در خوشاب

شمارهٔ ۶ : از غمزه تو تیر بلا پیکان یافت

شمارهٔ ۷ : تا نرگس چشم تو زبونم کرده است

شمارهٔ ۸ : از فرقت دلبر دل ناشادم هست

شمارهٔ ۹ : جانا لب و غمزه تو نوش و نیش است

شمارهٔ ۱۰ : دلبر که به کام دل سفر کرد و برفت

شمارهٔ ۱۱ : چون گردش آسمان نکوخواه من است

شمارهٔ ۱۲ : گیرم که تو را نعمت صد پرویز است

شمارهٔ ۱۳ : روز از رخ تو به روشنایی پیوست

شمارهٔ ۱۴ : ای بی تو نخفته من شبی خواب دوست

شمارهٔ ۱۵ : برخاست دلم چو دوست عهدم بشکست

شمارهٔ ۱۶ : دل تنگم از آنک هر چه خواهم آن نیست

شمارهٔ ۱۷ : خورشید که یاقوت گری کرد نخست

شمارهٔ ۱۸ : از جود حدیث حاتم طی مانده ست

شمارهٔ ۱۹ : از فعل بد دشمن و عهد بد دوست

شمارهٔ ۲۰ : چون با دل تو نیست وفا در یک پوست

شمارهٔ ۲۱ : گفتم که به عاشقی نشاید پیوست

شمارهٔ ۲۲ : چون عشق تو عقل را گریبان بگرفت

شمارهٔ ۲۳ : چون نیست در این زمانه سودی ز خرد

شمارهٔ ۲۴ : در تو نگرم که هر که در تو نگرد

شمارهٔ ۲۵ : تا بر سر من قیامت عشق رسید

شمارهٔ ۲۶ : هجر تو وباست هر کجا بر گذرد

شمارهٔ ۲۷ : تا باد عتاب تو به من روی نهاد

شمارهٔ ۲۸ : روی تو روایت همه از نور کند

شمارهٔ ۲۹ : گر هیچ دلم به دلبری نگراید

شمارهٔ ۳۰ : روی تو به چشم آتش بی دود نمود

شمارهٔ ۳۱ : آن بت که به رخسار بهار آراید

شمارهٔ ۳۲ : تا از خط مشکین توام هجر افتاد

شمارهٔ ۳۳ : گل رنگ ز روی لاله رنگ توبرد

شمارهٔ ۳۴ : پر نور شود دیده چو در می نگرد

شمارهٔ ۳۵ : گرچه غم تو رخم به خون می شوید

شمارهٔ ۳۶ : آن بت که همی وعده مجازی دارد

شمارهٔ ۳۷ : سبزی و چو سبزه آبدار ای دلبر

شمارهٔ ۳۸ : با حادثه دهر چه روباه و چه شیر

شمارهٔ ۳۹ : آن مرکب آب مادر خاک پدر

شمارهٔ ۴۰ : افتادن دندان تو ای بدر منیر

شمارهٔ ۴۱ : گر چنگ تو نیست بلبل ای چنگ نواز

شمارهٔ ۴۲ : ای حق رخت فریضه در گردن روز

شمارهٔ ۴۳ : ای روز و شب از زلف و رخت یافته ساز

شمارهٔ ۴۴ : ای روز سپید را به روی تو نیاز

شمارهٔ ۴۵ : گر شب چو دراز گردد ای مایه ناز

شمارهٔ ۴۶ : مرغی که چو ماهیش به آب است نیاز

شمارهٔ ۴۷ : از دیدن خلق، دیده بی دوست بدوز

شمارهٔ ۴۸ : گفتم که یک امروز دل من بفروز

شمارهٔ ۴۹ : رای طربم نیست ز رای سفرش

شمارهٔ ۵۰ : هر چند بود مردم دانا درویش

شمارهٔ ۵۱ : تا کرد مرا گذر سماع تو به سمع

شمارهٔ ۵۲ : بی روی تو ای رشک گل و طیره باغ

شمارهٔ ۵۳ : آن باده که من کشیدم از جام فراق

شمارهٔ ۵۴ : ای تعبیه حسن تو جوق از پس جوق

شمارهٔ ۵۵ : ای خواب شبم برده به زلف شب رنگ

شمارهٔ ۵۶ : روی تو ز خورشید همی دارد ننگ

شمارهٔ ۵۷ : دلبر که بدو بود مرا مرهم دل

شمارهٔ ۵۸ : رخسار تو را به تحفه نپسندم دل

شمارهٔ ۵۹ : ای ترک چو گل بخند و چون سرو ببال

شمارهٔ ۶۰ : ای گنبد بر رفته ز تو پست شدم

شمارهٔ ۶۱ : دارم سر آن کز خط تو سر نکشم

شمارهٔ ۶۲ : هم رنگ عقیق است لب جانانم

شمارهٔ ۶۳ : چون آتش اگرچه از هوا برگذریم

شمارهٔ ۶۴ : هر چند درآب دیده غرق است تنم

شمارهٔ ۶۵ : چون یاد تو را در دل پر خون آرم

شمارهٔ ۶۶ : آن به که شب و روز به می پیوندیم

شمارهٔ ۶۷ : تا آتش عشق تو به دل ره دادم

شمارهٔ ۶۸ : ای تو سبب شفا و بیماری من

شمارهٔ ۶۹ : گشته است زبی خوابی و رنج و تب من

شمارهٔ ۷۰ : ای عشق دلم تو خسته ای مرهم کو

شمارهٔ ۷۱ : دف زن صنمی که سوختم در تف او

شمارهٔ ۷۲ : رویت نه می است و عقل بگریزد از او

شمارهٔ ۷۳ : زلفی است تو را که عاشقی زاید از او

شمارهٔ ۷۴ : گر داد جفای روزگار ای دلخواه

شمارهٔ ۷۵ : آن شب که ز من جدا شدی ای دلخواه

شمارهٔ ۷۶ : چشمم ز تو شکر کرد بر بینایی

شمارهٔ ۷۷ : هستم ز جفای دوست در هر بابی

شمارهٔ ۷۸ : از بس که کنی ده دلی و ده رایی

شمارهٔ ۷۹ : گر هیچ به چشم یارم آزرمستی

شمارهٔ ۸۰ : تا غایبی از چشم من ای بینایی

شمارهٔ ۸۱ : با چرخ مدور به جفا مقرونی