خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

رباعیات

محتشم کاشانی » دیوان اشعار » رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱ : نواب کز و نیم مه و سال جدا

رباعی شمارهٔ ۲ : ای کرده قدوم تو سرافراز مرا

رباعی شمارهٔ ۳ : ای نورده آیینهٔ احساس مرا

رباعی شمارهٔ ۴ : گفتند ز حادثات این دیر خراب

رباعی شمارهٔ ۵ : بنیاد دو بینی چو شد از عشق خراب

رباعی شمارهٔ ۶ : آن شوخ که تکیه‌گاه او چشم ترست

رباعی شمارهٔ ۷ : روزی که دلم خیال ابروی تو بست

رباعی شمارهٔ ۸ : ای قصرِ بلندِ آسمان پیشِ تو پست

رباعی شمارهٔ ۹ : آصف که مهین سوادِ اقلیمِ بقاست

رباعی شمارهٔ ۱۰ : طراح که طرح این بنا ریخته است

رباعی شمارهٔ ۱۱ : این آب که خضر ازو بقا خواسته است

رباعی شمارهٔ ۱۲ : خانی که سپهرش به سجود آمده است

رباعی شمارهٔ ۱۳ : آن طره چو دارم من بدنام ز دست

رباعی شمارهٔ ۱۴ : این عید حضور خان چو ملک افروزست

رباعی شمارهٔ ۱۵ : سلاخ که آدمی کشی شیوهٔ اوست

رباعی شمارهٔ ۱۶ : اسلام که صید اهل ایمان فن اوست

رباعی شمارهٔ ۱۷ : این حوض که دل هلاک نظارهٔ اوست

رباعی شمارهٔ ۱۸ : گردون که به امر کن فکان چاکرتست

رباعی شمارهٔ ۱۹ : آن فتنه که در سربلند افسرتوست

رباعی شمارهٔ ۲۰ : سلطان جهان که ماه تا ماهی ازوست

رباعی شمارهٔ ۲۱ : چیزی که به گل داده خدا زیبائیست

رباعی شمارهٔ ۲۲ : ای گشته وثاق کمترین مولایت

رباعی شمارهٔ ۲۳ : خسرومنشی که دور خواندش فرهاد

رباعی شمارهٔ ۲۴ : فرهاد ز کوه کندن بی‌بنیاد

رباعی شمارهٔ ۲۵ : خورشید سپهر سر بلندی بهزاد

رباعی شمارهٔ ۲۶ : آزار تو دور از تن زیبای تو باد

رباعی شمارهٔ ۲۷ : بی‌تحفه نبرد اگرچه زین خسته نهاد

رباعی شمارهٔ ۲۸ : در عهد تو کامرانی خواهم کرد

رباعی شمارهٔ ۲۹ : یاری که به نیش غم دلی ریش نکرد

رباعی شمارهٔ ۳۰ : خواهمچو جزا طرح عقاب اندازد

رباعی شمارهٔ ۳۱ : این آب که شعلهٔ‌وش ز جا می‌خیزد

رباعی شمارهٔ ۳۲ : آن دست که نخل قد آدم ریزد

رباعی شمارهٔ ۳۳ : گاه از همه وجه طامعم می‌دانند

رباعی شمارهٔ ۳۴ : ای بی تو چو هم دم به من خسته نموده

رباعی شمارهٔ ۳۵ : آن خسرو فرهاد لقب کز ره جود

رباعی شمارهٔ ۳۶ : عفوی که ز اندازه بدر خواهد بود

رباعی شمارهٔ ۳۷ : این بنده که ملک نظم پیوستش بود

رباعی شمارهٔ ۳۸ : آن ابر عطا که حاتمش کرده سجود

رباعی شمارهٔ ۳۹ : چون داد قضا صیقل مرآت وجود

رباعی شمارهٔ ۴۰ : چادر شب بستر خود ای طرفه‌نگار

رباعی شمارهٔ ۴۱ : در بزم حکیمان ز می شورانگیز

رباعی شمارهٔ ۴۲ : آن طبع که چون آینهٔ پاکست زغش

رباعی شمارهٔ ۴۳ : سلاخ که ساختی به پردانی خویش

رباعی شمارهٔ ۴۴ : آن ماه که در خوبی او نیست خلاف

رباعی شمارهٔ ۴۵ : ای جلوه‌ات از قامت چابک نازک

رباعی شمارهٔ ۴۶ : ای صید سگ شیر شکار تو پلنگ

رباعی شمارهٔ ۴۷ : ای کوی تو قبله‌گاه ارباب قبول

رباعی شمارهٔ ۴۸ : می‌کرد چو سکه حی صاحب تنزیل

رباعی شمارهٔ ۴۹ : در تکیه‌گه واسع این بزم جلیل

رباعی شمارهٔ ۵۰ : از ملک ملوک ما درین بیت جلیل

رباعی شمارهٔ ۵۱ : این ساعی اگرچه باشد از حسن قلیل

رباعی شمارهٔ ۵۲ : آن راه که از حال سهیلی است جمیل

رباعی شمارهٔ ۵۳ : المنة لله که از سعی جمیل

رباعی شمارهٔ ۵۴ : اسبی که بود پویه گهش چرخ نهم

رباعی شمارهٔ ۵۵ : بر پیکر آن سرور خورشید علم

رباعی شمارهٔ ۵۶ : ای نام تو در هر لغتی ذکر انام

رباعی شمارهٔ ۵۷ : ای درگه خاصت از شرف کعبه عام

رباعی شمارهٔ ۵۸ : سقا پسرا خسته دل از دست توام

رباعی شمارهٔ ۵۹ : این بستر خستگی که انداخته‌ام

رباعی شمارهٔ ۶۰ : دی از کرم داور دوران کردم

رباعی شمارهٔ ۶۱ : اسلام که گم کرده ز دل آرامم

رباعی شمارهٔ ۶۲ : زان پیش که هجر تو برد آرامم

رباعی شمارهٔ ۶۳ : خواهم که شبی محو جمال تو شوم

رباعی شمارهٔ ۶۴ : دارد ز خدا خواهش جنات نعیم

رباعی شمارهٔ ۶۵ : گیرم که به چشم خلق پوید دشمن

رباعی شمارهٔ ۶۶ : چون مهر تو میتوان نهان ورزیدن

رباعی شمارهٔ ۶۷ : از لطف تو سهل است کرم ورزیدن

رباعی شمارهٔ ۶۸ : در کعبه قدم نهاده‌ام وای به من

رباعی شمارهٔ ۶۹ : گوئی ز ته بستر آن حجله نشین

رباعی شمارهٔ ۷۰ : اسلام مگو آفت ایام است این

رباعی شمارهٔ ۷۱ : اسلام مرا ای دل دیندار ببین

رباعی شمارهٔ ۷۲ : ای شیخ که هست دایم از نخوت تو

رباعی شمارهٔ ۷۳ : گفتم چو رسد کوکبهٔ دولت تو

رباعی شمارهٔ ۷۴ : هرچند که بهر پاس جمیعت تو

رباعی شمارهٔ ۷۵ : لی شیر فلک اسیر صیادی تو

رباعی شمارهٔ ۷۶ : این کوثر فیض بخش کز خجلت او

رباعی شمارهٔ ۷۷ : آن شوخ که چشم مردمی دارم ازو

رباعی شمارهٔ ۷۸ : ای خامه ورق چون به مداد آرائی

رباعی شمارهٔ ۷۹ : در راه دگر اگرچه چست آمده‌ای

رباعی شمارهٔ ۸۰ : با آن که به مهر آزمونم کردی

رباعی شمارهٔ ۸۱ : از الفت درد اگرچه کلفت داری

رباعی شمارهٔ ۸۲ : این حوض که در دیده هر نکته رسی

رباعی شمارهٔ ۸۳ : عید آمد و بانگ نوبت سلطانی

رباعی شمارهٔ ۸۴ : هر نجم که بر فلک رود ز آیت وی

رباعی شمارهٔ ۸۵ : ای شمع سرا پردهٔ شاهنشاهی