خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

غزلیات

میرداماد » دیوان اشراق » غزلیات

شمارهٔ ۱ : از سوز دل بسوخت گیاه وجود ما

شمارهٔ ۲ : ای به درگاه تو از قدس روان قافله‌ها

شمارهٔ ۳ : بر در دوست که قدر گهر پاک آنجا

شمارهٔ ۴ : چشم خراج عشق ستد خون ناب را

شمارهٔ ۵ : سوز غم تو کرد قضا سرنوشت ما

شمارهٔ ۶ : شعله ها در جان زدی این سینه غمناک را

شمارهٔ ۷ : فقیا بفیکا تفز بالعلا

شمارهٔ ۸ : ما شاه محنتیم و دهد عشق تاج ما

شمارهٔ ۹ : ای مه از رخ دور کن یک ره نقاب

شمارهٔ ۱۰ : آتش که شعله عاریت از جان ما گرفت

شمارهٔ ۱۱ : آنکه در آتش غم سوخت دل خام من است

شمارهٔ ۱۲ : از تو ما را آب در جوی تمنا آتش است

شمارهٔ ۱۳ : اشکم ز سوز سینه چو عمان آتش است

شمارهٔ ۱۴ : این زمینی ست که جولانگاه جانان بوده ست

شمارهٔ ۱۵ : بی غم عشق تو جان با هستی من دشمن است

شمارهٔ ۱۶ : چنین که شور تو در ساخت دماغ من است

شمارهٔ ۱۷ : گر زمهر بتی دل به قصد کین من است

شمارهٔ ۱۸ : عشق آتش در مذاقم آب حیوان کرده است

شمارهٔ ۱۹ : کافرم با دردم ار هرگز به درمان کار هست

شمارهٔ ۲۰ : کو سری کش سر فتراک تو یک‌چند نداشت

شمارهٔ ۲۱ : ما را به آل خیر نبیین توسل است

شمارهٔ ۲۲ : آفت تقوی ما جلوه کنان می آید

شمارهٔ ۲۳ : امشب این دل سوز عشقش بر سر جان کرده بود

شمارهٔ ۲۴ : شکر خجل از خنده پنهان توباشد

شمارهٔ ۲۵ : مپرس از من که خون دل شبت از دیده چون آید

شمارهٔ ۲۶ : مگر با هر گیاهی یا گلی کز خاک می‌روید

شمارهٔ ۲۷ : مگو که سوختن از عاشقی بتر باشد

شمارهٔ ۲۸ : هنوز از ناله‌ام بنیادِ جان نابود می‌گردد

شمارهٔ ۲۹ : نمی‌دانم چه سازم‌، باز در بازی‌ست چوگانش

شمارهٔ ۳۰ : حسنت کشید گرد مه از مشک ناب خط

شمارهٔ ۳۱ : ای که گویی ما به زهد از خود حجاب افکنده‌ایم

شمارهٔ ۳۲ : چنان ز آتش دل سینه مشتعل کردم

شمارهٔ ۳۳ : ما این سبوی باده که بر دوش کرده ایم

شمارهٔ ۳۴ : چه ریزد شعله غم جای می در جام من

شمارهٔ ۳۵ : گفتی که شد دردت فزون صبر است و بس درمان تو

شمارهٔ ۳۶ : دگرم زدست ماهی شده دل هزار پاره