خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

رباعیات

جامی » دیوان اشعار » فاتحة الشباب » رباعیات

شمارهٔ ۱ : سبحانک لا علم لنا الا ما

شمارهٔ ۲ : دردا و هزار بار دردا دردا

شمارهٔ ۳ : گه باده و گاه جام خوانیم تو را

شمارهٔ ۴ : عمری به شکیب می ستودم خود را

شمارهٔ ۵ : گر شاخ صبوری به بر آید چه عجب

شمارهٔ ۶ : درج دهنت که هست تنگ و نایاب

شمارهٔ ۷ : ای رحمت تو شامل ملک و ملکوت

شمارهٔ ۸ : من ناحیة الوصال هبت نفحات

شمارهٔ ۹ : توحید حق ای خلاصه مخترعات

شمارهٔ ۱۰ : یک ذره ز ذرات جهان پیدا نیست

شمارهٔ ۱۱ : همسایه و همنشین و همره همه اوست

شمارهٔ ۱۲ : در صورت آب و گل عیان غیر تو کیست

شمارهٔ ۱۳ : بر شکل بتان رهزن عشاق حق است

شمارهٔ ۱۴ : زین پیش برون ز خویش پنداشتمت

شمارهٔ ۱۵ : کردم توبه شکستیش روز نخست

شمارهٔ ۱۶ : آن کس که لبت دید تو را جان گفته ست

شمارهٔ ۱۷ : قرب تو به اسباب و علل نتوان یافت

شمارهٔ ۱۸ : سوفسطایی که از خرد بی خبر است

شمارهٔ ۱۹ : راهی ست ز حق به خلق بس روشن و راست

شمارهٔ ۲۰ : روزم به غم جهان فرسوده گذشت

شمارهٔ ۲۱ : نی بر دل ما ز هیچ یاری باری ست

شمارهٔ ۲۲ : باز آ که عظیم دردناکم ز غمت

شمارهٔ ۲۳ : مسکین دل من بر آتش عشق گداخت

شمارهٔ ۲۴ : با زلف تو نافه را سر مسکینی ست

شمارهٔ ۲۵ : بی تاب شد از تب ورق نسرینت

شمارهٔ ۲۶ : فارقت و لاحبیب لی الا انت

شمارهٔ ۲۷ : هر دیده که روزی به جمالت نگریست

شمارهٔ ۲۸ : افسوس که دلبر پسندیده برفت

شمارهٔ ۲۹ : ای سرو سهی که کس به پایت ننشست

شمارهٔ ۳۰ : تا چند کنی بحث قدیم و محدث

شمارهٔ ۳۱ : ای با رخت انوار مه و خور همه هیچ

شمارهٔ ۳۲ : در رنج خمار بودن ای یار ملیح

شمارهٔ ۳۳ : تا کی ز رخت پرده گشایم گستاخ

شمارهٔ ۳۴ : المنة لله که نه شیخم نه مرید

شمارهٔ ۳۵ : آن شاهد غیبی ز نهانخانه بود

شمارهٔ ۳۶ : هر صورت دلکش که تو را روی نمود

شمارهٔ ۳۷ : زان جنبش و کوشش که دل خسته نمود

شمارهٔ ۳۸ : بر روی زمین به تازگی سبزه دمید

شمارهٔ ۳۹ : بر گوشه چشم تو که چشمش مرساد

شمارهٔ ۴۰ : یارب برهانیم ز حرمان چه شود

شمارهٔ ۴۱ : حق فاعل و هر چه جز حق آلات بود

شمارهٔ ۴۲ : نی غنچه باغ من طراوت گیرد

شمارهٔ ۴۳ : با طبل اجل کوس نمی دارد سود

شمارهٔ ۴۴ : عاشق چو شوی تیغ به سر باید خورد

شمارهٔ ۴۵ : دلخسته و سینه چاک می باید شد

شمارهٔ ۴۶ : دل تا در دلبر به تظلم شده باد

شمارهٔ ۴۷ : ای روی تو گل دهان و لب نقل و نبیذ

شمارهٔ ۴۸ : ای چشم من از نور رخت چشمه نور

شمارهٔ ۴۹ : دور از رخت ای سنگدل سیمینبر

شمارهٔ ۵۰ : چشم تو که ریخت خون صد خسته جگر

شمارهٔ ۵۱ : از سبزه به صحرا نگر ای لاله عذار

شمارهٔ ۵۲ : بر مائده جهان چه برنا و چه پیر

شمارهٔ ۵۳ : ای فضل تو دستگیر من دستم گیر

شمارهٔ ۵۴ : ماییم به راه عشق پویان همه عمر

شمارهٔ ۵۵ : بی مایه و سود خواهی آمد آخر

شمارهٔ ۵۶ : جامی دم گفت و گو فرو بند دگر

شمارهٔ ۵۷ : ای دل پی دلدار نبودی هرگز

شمارهٔ ۵۸ : دل خسته و جان فگار و مژگان خونریز

شمارهٔ ۵۹ : گنجشک ضعیف توام ای مایه ناز

شمارهٔ ۶۰ : ای فاضل منطقی به فریادم رس

شمارهٔ ۶۱ : چون شب برسد ز صبح‌خیزان می‌باش

شمارهٔ ۶۲ : من در غم هجر و دل به دیدار تو خوش

شمارهٔ ۶۳ : ای خاک درت کعبه ارباب خصوص

شمارهٔ ۶۴ : ای ذات رفیع تو نه جوهر نه عرض

شمارهٔ ۶۵ : ای بر سر حرف این و آن نازده خط

شمارهٔ ۶۶ : آن را که نه عاشق است از یار چه حظ

شمارهٔ ۶۷ : از تفرقه هجر تو در حلقه جمع

شمارهٔ ۶۸ : خورشید تو زنگ خورده تیغ است دریغ

شمارهٔ ۶۹ : امروز چنین کز آسمان ریزد برف

شمارهٔ ۷۰ : کی باشد کی لباس هستی شده شق

شمارهٔ ۷۱ : ماییم به موج خیز حرمان شده غرق

شمارهٔ ۷۲ : هر روز روم سوی گلستان غمناک

شمارهٔ ۷۳ : ای لاله دلسوخته دامن چاک

شمارهٔ ۷۴ : کردم به طوافِ خانهٔ یار آهنگ

شمارهٔ ۷۵ : بگذر به دیار یارم ای پیک شمال

شمارهٔ ۷۶ : ای چارده ساله مه که در حسن و جمال

شمارهٔ ۷۷ : در دیده عیان تو بوده‌ای من غافل

شمارهٔ ۷۸ : ای برده غمت شادی صد ساله ز دل

شمارهٔ ۷۹ : گویم نفسی دار ز من پاس ای دل

شمارهٔ ۸۰ : افلاک بود قسی حوادث چو سهام

شمارهٔ ۸۱ : ما احسن بالک ای جهان گشته حمام

شمارهٔ ۸۲ : ماییم و دل تنگ تر از حلقه «میم »

شمارهٔ ۸۳ : عمری به هوس باد هوا پیمودم

شمارهٔ ۸۴ : گر در سفرم تویی رفیق سفرم

شمارهٔ ۸۵ : رفت آنکه به قبله بتان روی آرم

شمارهٔ ۸۶ : خون می گریم وز تو چه پنهان دارم

شمارهٔ ۸۷ : گه در هوس روی نکو آویزم

شمارهٔ ۸۸ : بهر تو به بر و بحر بشتافته ام

شمارهٔ ۸۹ : هر جا گذرم نوای عشقت شنوم

شمارهٔ ۹۰ : از زلف تو تاری نربودم رفتم

شمارهٔ ۹۱ : تا چند غلام کهنه یا نو باشم

شمارهٔ ۹۲ : تا چند پی نفس دغاباز روم

شمارهٔ ۹۳ : خوش آنکه ز قید خودپرستی برهیم

شمارهٔ ۹۴ : هر دم غم آن ماه چگل می گویم

شمارهٔ ۹۵ : گر دولت وصل را نشایم چه کنم

شمارهٔ ۹۶ : جانا ز تو تا به چند اندوه کشم

شمارهٔ ۹۷ : این کاسه که من بی تو به لب می آرم

شمارهٔ ۹۸ : بنگر به جهان سر الهی پنهان

شمارهٔ ۹۹ : یا رب ز دو کون بی نیازم گردان

شمارهٔ ۱۰۰ : یارب همه خلق را به من بدخو کن

شمارهٔ ۱۰۱ : یارب دلم از بتان سرکش برهان

شمارهٔ ۱۰۲ : رخ بنمایی که ماه گردون است این

شمارهٔ ۱۰۳ : آمد سحری به خوابم آن قره عین

شمارهٔ ۱۰۴ : آن را که زمین کشد درون چون قارون

شمارهٔ ۱۰۵ : تاریخ جهان که قصه خرد و کلان

شمارهٔ ۱۰۶ : خواهی به بهار گیر خواهی به خزان

شمارهٔ ۱۰۷ : گل نیست ز تو به سرخرویی افزون

شمارهٔ ۱۰۸ : هر فصل گلی کز اثر چرخ برین

شمارهٔ ۱۰۹ : ای صفوت روح اعظم آیینه تو

شمارهٔ ۱۱۰ : ای حسن بتان ماه سیما از تو

شمارهٔ ۱۱۱ : نام تو که خامشی نمی شاید ازو

شمارهٔ ۱۱۲ : یا من ملکوت کل شی ء بیده

شمارهٔ ۱۱۳ : ای در دل تو هزار مشکل ز همه

شمارهٔ ۱۱۴ : در غیرتم از صبا که چون بیگه و گه

شمارهٔ ۱۱۵ : از شرب مدام و لاف مشرب توبه

شمارهٔ ۱۱۶ : از میل ملاهی و مناهی توبه

شمارهٔ ۱۱۷ : ماییم به غمناکی خود شاد شده

شمارهٔ ۱۱۸ : دور از رخ تو منم ز جان بگذشته

شمارهٔ ۱۱۹ : هستی همه ذلت و هوان است و ضعه

شمارهٔ ۱۲۰ : یا رب سوی مقصدم ره سیر بده

شمارهٔ ۱۲۱ : بود آینه وجود عالم مثلا

شمارهٔ ۱۲۲ : ای آنکه به بر و بحر بشتافته ای

شمارهٔ ۱۲۳ : ای دل تا کی فضولی و بوالعجبی

شمارهٔ ۱۲۴ : گر خاک سر کوی مذلت باشی

شمارهٔ ۱۲۵ : از پنجه پنج و ششدر شش بدرآی

شمارهٔ ۱۲۶ : از لطف قد و صباحت خد چه کنی

شمارهٔ ۱۲۷ : ای از تو به باغ هر گلی را رنگی

شمارهٔ ۱۲۸ : رفتی که دلم ز بار غم رنجه کنی

شمارهٔ ۱۲۹ : نی ترک وجود غم فزاینده کنی

شمارهٔ ۱۳۰ : ای کرده نهان ز سایلت خوان عطا

شمارهٔ ۱۳۱ : در دعوی لاف معنی از من بگریخت

شمارهٔ ۱۳۲ : شد فصل بهار و گشتم از غصه هلاک

شمارهٔ ۱۳۳ : حیران شده ام که میل جان با تن چیست

شمارهٔ ۱۳۴ : عالم همه با حوادث آفات است

شمارهٔ ۱۳۵ : دانی چه کسم ز ناکسان ناکس تر

شمارهٔ ۱۳۶ : بحری ست کف جود شه کوه وقار

شمارهٔ ۱۳۷ : شه چون مه چارده شب آمد ز سفر

شمارهٔ ۱۳۸ : هر چند که در دل غم هجران افکند

شمارهٔ ۱۳۹ : آنها که در آفاق به هم پیوستند

شمارهٔ ۱۴۰ : زین پیش رهی بود ز بغداد نیاز

شمارهٔ ۱۴۱ : با غیب به بویت آمد ای حرف شناس

شمارهٔ ۱۴۲ : ای یافته مرهم خود از داغ مپرس

شمارهٔ ۱۴۳ : در مسجد و خانقه بسی گردیدم

شمارهٔ ۱۴۴ : صد تیغ جفا زدی و راندی ز درم

شمارهٔ ۱۴۵ : گفتم که هوای او برون شد ز سرم

شمارهٔ ۱۴۶ : آن را که بود نور نبی در بشره

شمارهٔ ۱۴۷ : بر مسند ناز خفته ای با دگران

شمارهٔ ۱۴۸ : سرخی ز لب لعل به سنگ آوردن

شمارهٔ ۱۴۹ : دل از روش مؤمن و ترسا برکن

شمارهٔ ۱۵۰ : از نور ازل دلت منور بادا

شمارهٔ ۱۵۱ : گنجشک توام که پای بستم کردی

شمارهٔ ۱۵۲ : ای باد اگر سوی بدخشان گذری

شمارهٔ ۱۵۳ : فی القلب دم یسیل من آماقی

شمارهٔ ۱۵۴ : ای کاش بدانمی که من کیستمی