مثنویها
قدسی مشهدی
»
مثنویها
شمارهٔ ۱ - دیباچه جلالای طباطبایی بر مثنویاتی که کلیم و قدسی در تعریف کشمیر سرودهاند : به نام پادشاه پادشاهان
شمارهٔ ۲ - حمد و نعت : الهی بلبل این بوستانم
شمارهٔ ۳ - تعریف ملک کشمیر و آب و هوای آن : خوشا کشمیر و خاک پاک کشمیر
شمارهٔ ۴ - تعریف باغ و بهار و سرسبزی کشمیر : چرا افسردهای قدسی و دلگیر؟
شمارهٔ ۵ - مشکلات راه کشمیر و کوه پیرپنجال : به کشمیر اعتقاد ما درست است
شمارهٔ ۶ - بازآمدن به تعریف کشمیر : اگر این است نزهتگاه کشمیر
شمارهٔ ۷ - اوصاف دلربایی باغ فرحبخش : مرا باغ فرحبخش است منظور
شمارهٔ ۸ - تعریف باغ فیضبخش : ز باغ فیضبخشم دل بود شاد
شمارهٔ ۹ - اوصاف باغ شاهزاده : بود برجی به باغ شاهزاده
شمارهٔ ۱۰ - اوصاف باغ نشاط : دلت را گر هوای انبساط است
شمارهٔ ۱۱ - تعریف باغ جهانآرا : ندارد دهر، جای دل فروگیر
شمارهٔ ۱۲ - تعریف باغ صادقآباد : صفای بوستان صادقآباد
شمارهٔ ۱۳ - در توصیف باغ الهی : بود باغ جنان باغ الهی
شمارهٔ ۱۴ - تعریف نورباغ : بهشت جاودانی نورباغ است
شمارهٔ ۱۵ - در تعریف باغ بحرآرا بر لب دریا : ز دریا باغ بحرآرا نمایان
شمارهٔ ۱۶ - تعربف تالاب صفاپور : بود جام جهانبین گرچه پرنور
شمارهٔ ۱۷ - تعریف ورود شاهجهان به کشمیر : کند طاووس کشتی بر هما ناز
شمارهٔ ۱۸ - تعریف چشمه اچول : اگر عمر ابد خواهی در ایام
شمارهٔ ۱۹ - تعریف باغ بیگمآباد : چو آمد سوی باغ بیگمآباد
شمارهٔ ۲۰ - تعریف باغ آصفآباد : چو آمد سوی باغ آصفآباد
شمارهٔ ۲۱ - تعریف چشمه ورناک : خَضِر سرچشمه ورناک جوید
شمارهٔ ۲۲ - صدای سروش برای ثناگستری چمن کشمیر : مرا این نغمه مالد دم به دم گوش
شمارهٔ ۲۳ - در تعریف پیرپنجال : در باغ بهشت است این که الحال
شمارهٔ ۲۴ - مدح شاهجهان و پایان کلام : کف قدرت پس از مقصود ایجاد
شمارهٔ ۲۵ - در توصیف باغ جهانآرای اکبرآباد : تعالیلله ازین باغ دلافروز
شمارهٔ ۲۶ - در توصیف شکارگاه شاه جهان در پالم : زهی صیدگاه شهنشاه دین
شمارهٔ ۲۷ - در توصیف جلد کتابی سلطنتی : صدفوار این جلد گوهرنگار
شمارهٔ ۲۸ - تعریف تخت سلطنتی و تاریخ ساخت آن : زهی فرخنده تخت پادشاهی
شمارهٔ ۲۹ - وصف خوابگاه شاهی : زهی عالی بنا کز پایداری
شمارهٔ ۳۰ - در وصف ناتوانی و بیماری : مسلمانان فغان زین ناتوانی
شمارهٔ ۳۱ - تعریف توکل و قصه رهزن فقیر شده و حال بتپرست تارک دنیا : زندهدلی بهر تماشای هند
شمارهٔ ۳۲ - مذمّت مدح خسان و فواید هجو ایشان و مذمّت شعرای طامع و کاذب : دوش به رسواشدن عالمی
شمارهٔ ۳۳ - در شکایت از احوال خود و ستایش عشق : من چه کسم؟ غمزده بیکسی
شمارهٔ ۳۴ - در مذمّت سخنناشناسان : سهل دان حرف منکران سخن
