ابیات پراکنده
دقیقی
»
ابیات پراکنده
شمارهٔ ۱ : من جاه دوست دارم کآزاده زادهام
شمارهٔ ۲ : ذرّه نماید به جنب قدر تو گردون
شمارهٔ ۳ : برخیز و برافروز هلا قبلهٔ زردشت
شمارهٔ ۴ : میِ صافی بیار ای بُت که صافی است
شمارهٔ ۵ : چرخِ گردان نهاده دارد گوش
شمارهٔ ۶ : شب سیاه بدان زلفکان تو ماند
شمارهٔ ۷ : گویند صبر کن که ترا صبر بر دهد
شمارهٔ ۸ : ای امیر شاهزاده خسرو دانش پژوه
شمارهٔ ۹ - قصیده : پریچهره بتی عیار و دلبر
شمارهٔ ۱۰ : چگونه بلائی که پیوند تو
شمارهٔ ۱۱ : مدیح تا به بر من رسید عریان بود
شمارهٔ ۱۲ : تو آن شبرنگ تازی را به میدان چون برانگیزی
شمارهٔ ۱۳ : من این جا دیر ماندم، خوار گشتم
شمارهٔ ۱۴ : که را رودکی گفته باشد مدیح
شمارهٔ ۱۵ : زان مرکّب که کالبد از نور
شمارهٔ ۱۶ : بزلف کژّ ولیکن بقدّ و قامت راست
شمارهٔ ۱۷ : تو آن ابری که ناساید شب و روز
شمارهٔ ۱۸ : ای کرده چرخ تیغ ترا پاسبان ملک
شمارهٔ ۱۹ : نگه کن آب و یخ در آبگینه
شمارهٔ ۲۰ : زان تلخ میی گزین که گرداند
شمارهٔ ۲۱ : ملک آن یادگار آل دارا
شمارهٔ ۲۲ : چشم تو که فتنهٔ جهان خیزد ازو
شمارهٔ ۲۳ : شود خون جگر از دل چکیده
شمارهٔ ۲۴ : ملک بی ملکدار باشد، نی
شمارهٔ ۲۵ : در افکند ای صنم ابر بهشتی
شمارهٔ ۲۶ : جهانا همانا فسونی و بازی
شمارهٔ ۲۷ : دریغا میر بونصرا دریغا
شمارهٔ ۲۸ : کاشکی اندر جهان شب نیستی
شمارهٔ ۲۹ : من بر آنم که تو داری خبر از راز فلک
شمارهٔ ۳۰ : ز دو چیز گیرند مر مملکت را