خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

رباعیات

اثیر اخسیکتی » دیوان اشعار » رباعیات

شمارهٔ ۱ : گر رشک برد فرشته بر پاکی ما

شمارهٔ ۲ : سالی است که پای در گلی نیست مرا

شمارهٔ ۳ : محکوم قضا، که بنده خوانند او را

شمارهٔ ۴ : زان شب که نهاد روی بر بالش ما

شمارهٔ ۵ : تا دورم از آن دو زلف مشکین بتاب

شمارهٔ ۶ : ای داروی جان خستگانت، در لب

شمارهٔ ۷ : بر ما رقم خطا‌پرستی همه هست

شمارهٔ ۸ : تن دردادم به درد عاشق فکنت

شمارهٔ ۹ : بر عرض تو، گر عارضه یی چیر شدست

شمارهٔ ۱۰ : تا عاقلهٔ ما دل دیوانهٔ ماست

شمارهٔ ۱۱ : گردون بلندقدر، همتای تو نیست

شمارهٔ ۱۲ : پیراهن دل، محنت و اندوه بس است

شمارهٔ ۱۳ : چون دایره‌ی لب تو‌، در هم پیوست

شمارهٔ ۱۴ : هر چند ز تو به‌ما رسد فریاد است

شمارهٔ ۱۵ : تا شربت عاشقی چشیدم ز غمت

شمارهٔ ۱۶ : در نامه‌ی تو‌، قلم چو گردن بفراشت

شمارهٔ ۱۷ : در رهگذر باد، چراغی که توراست

شمارهٔ ۱۸ : تقدیر هر آنچه کردنی بود بکرد

شمارهٔ ۱۹ : یکدل چه کند، هزار جانبازی کرد

شمارهٔ ۲۰ : دل دوش دم از هوای دلبر می‌زد

شمارهٔ ۲۱ : چندانکه مجال وهم انسان باشد

شمارهٔ ۲۲ : دردا که ز عمر مایه‌ی سود نماند

شمارهٔ ۲۳ : تقدیر هر آنچه کردنی بود بکرد

شمارهٔ ۲۴ : حاشا که ز دل، مهر تو آسان برود

شمارهٔ ۲۵ : خاک قدم تو، آب خورشید بَرَد

شمارهٔ ۲۶ : این بس، که ز چشم من گهر خواهد چید

شمارهٔ ۲۷ : دست تو، کزو گنج گهر می‌زاید

شمارهٔ ۲۸ : در بند تو بی‌وفا‌ست دل‌، چه توان کرد‌؟

شمارهٔ ۲۹ : صد پاره وجود را فرو بیخته‌اند

شمارهٔ ۳۰ : امشب منم و وصال آن سرو بلند

شمارهٔ ۳۱ : ایزد دلکی مهر‌فزایت بدهاد

شمارهٔ ۳۲ : آن سرو خرامان به چمن، بازرسید

شمارهٔ ۳۳ : ما را خط تو داد وفاداری داد

شمارهٔ ۳۴ : بر شاخ شکر‌، لعل تو دُرها پرورد

شمارهٔ ۳۵ : بر من چو فراق آن بهشتی گذرد

شمارهٔ ۳۶ : چون بی رخ دلبر است ایام بهار

شمارهٔ ۳۷ : امروز میی در کف و یاری در پیش

شمارهٔ ۳۸ : روزم همه چون شب آمد، از درد فراق

شمارهٔ ۳۹ : هر شب ز دل و چشم خود ای شمع چگل

شمارهٔ ۴۰ : در خواب شبی، هم‌نفس یار شدم

شمارهٔ ۴۱ : آنم که برد رشک بر امروز، دی‌ام

شمارهٔ ۴۲ : تا دست به چشم شوخ و تنگش داریم

شمارهٔ ۴۳ : جوینده آن خاطر عاطر ماییم

شمارهٔ ۴۴ : دل، بر تو بدل نمی گزیند چه کنم

شمارهٔ ۴۵ : غمگین دلکی، ز راه دور آوردم

شمارهٔ ۴۶ : بنشین و ز دل هوای خوبان بنشان

شمارهٔ ۴۷ : عشق تو، کزو چاک زدم پیراهن

شمارهٔ ۴۸ : من بودم و دوش، یار سیمین تن من

شمارهٔ ۴۹ : سودای میان تهی، ز دل بیرون کن

شمارهٔ ۵۰ : حسن نباید که بود بیش از این

شمارهٔ ۵۱ : چشمم که همیشه جوی خون آید از او

شمارهٔ ۵۲ : دل بسته اوست چون جدا مانده از او

شمارهٔ ۵۳ : لطفی است ز لعل دلستان آخر تو

شمارهٔ ۵۴ : تا از بر من برفتی ای بینائی

شمارهٔ ۵۵ : گر دل ندهی، از تو شکایت کنمی

شمارهٔ ۵۶ : گر با من دُردخواره داری سرِ می

شمارهٔ ۵۷ : نی گفت که پای در گلم بود بسی

شمارهٔ ۵۸ : ای خالق ذوالجلال وای بار خدای

شمارهٔ ۵۹ : گه طعمه‌ مور، اژدهایی سازی

شمارهٔ ۶۰ : شبها، ز تو من دور و تو یار دگری

شمارهٔ ۶۱ : از جان که نداشت هیچ سودم، تو بهی

شمارهٔ ۶۲ : با صحبت جان بوصل جانان نرسی

شمارهٔ ۶۳ : ای خاکِ چو کان! دلِ توانگر داری

شمارهٔ ۶۴ - گویند این دو بیت را در مرض موت گفته و لبیک حق را اجابت فرموده است: : چو از سوگ من باز گردند قومی