مثنویات
مسعود سعد سلمان
»
دیوان اشعار
»
مثنویات
شمارهٔ ۱ - توصیف بر شکال : برشکال ای بهار هندستان
شمارهٔ ۲ - ثنای عضدالدوله شیرزاد : گرچه خرم شده ست لوهاوور
شمارهٔ ۳ - توصیف اسب : مرکبش فعل برق و صرصر پای
شمارهٔ ۴ - ستایش سلطان مسعود : پدری کز همه ملوک جهان
شمارهٔ ۵ - مدح خواجه ابونصر : خواجه بونصر پارسی که جهان
شمارهٔ ۶ - مدح امیر بهمن : باز کس چون امیر بهمن نیست
شمارهٔ ۷ - مدح ابوالفضایل : بوالفضایل که سیدیست اصیل
شمارهٔ ۸ - مدح امیر ماهو : ماهو آن سید ستوده خصال
شمارهٔ ۹ - مدح امیر کیکاوس : در برابر امیر کیکاوس
شمارهٔ ۱۰ - مدح شاهینی : باز شاهینی نکو دیدار
شمارهٔ ۱۱ - مدح ابوالقاسم دبیر : باز ابوالقاسم آن خیاره دبیر
شمارهٔ ۱۲ - مدح حسین طبیب : مشفق عمرها حسین طبیب
شمارهٔ ۱۳ - در حق خویش گوید : من که مسعود سعد سلمانم
شمارهٔ ۱۴ - صفت محمد نایی : لحن نای محمد نایی
شمارهٔ ۱۵ - صفت عثمان خواننده : باز عثمان عندلیب آواز
شمارهٔ ۱۶ - صفت علی نایی : از دگر سو علی به نغمه نای
شمارهٔ ۱۷ - صفت اسفندیار چنگی : چنگ اسفندیار چنگی باز
شمارهٔ ۱۸ - صفت کودک جعبه زن : جعبه کودک خویش دلکش
شمارهٔ ۱۹ - صفت زرور بربطی : زرور از بربط بدیع نوا
شمارهٔ ۲۰ - صفت پری بانی : پری خوش خط ار به رنگ رباب
شمارهٔ ۲۱ - صفت بانوی قوال : بانو آن نادر جهان به سرود
شمارهٔ ۲۲ - صفت ماهوک رقاص : ماهُوَک در میان چو در گردد
شمارهٔ ۲۳ - طیبت : طیبتی می کنم معاذالله
