قصاید
عراقی
»
دیوان اشعار
»
قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱ - در مدح شیخ حمیدالدین احمد واعظ : ای صبا جلوه ده گلستان را
قصیدهٔ شمارهٔ ۲ - در مدح شیخ بهاء الدین زکریا ملتانی : لاح صباح الوصال در شموس القراب
قصیدهٔ شمارهٔ ۳ - در مدح شیخ عزیزالدین محمد الحاجی : اگر وقت سحر بادی ز کوی یار در جنبد
قصیدهٔ شمارهٔ ۴ - فی مدح شیخ صدرالدین : دل تو را دوستتر ز جان دارد
قصیدهٔ شمارهٔ ۵ - ایضاله : طرب، ای دل، که نوبهار آمد
قصیدهٔ شمارهٔ ۶ - در نعت رسول اکرم (ص) : عاشقان چون بر در دل حلقهٔ سودا زنند
قصیدهٔ شمارهٔ ۷ - در مدح بهاء الدین زکریای ملتانی : روشنان آینهٔ دل چو مصفا بینند
قصیدهٔ شمارهٔ ۸ - ایضاله : یا نسیم خوش بهار وزید
قصیدهٔ شمارهٔ ۹ - ایضاله : یا رب، این بوی خوش ز گلستان آید؟
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰ - ایضاله : فرستاد دریای فضل و هنر
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱ - ایضاله : طاب روح النسیم بالاسحار
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲ - در نعت رسول اکرم (ص) : راه باریک است و شب تاریک و مرکب لنگ و پیر
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳ - ایضاله : حبذا صفهٔ سرای کمال
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴ - وصف کعبهٔ معظم : حبذا صفهٔ بهشت مثال
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ - ایضاله : دوش مانا شنید فریادم
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶ - در نعت رسول اکرم (ص) : شهبازم و شکار جهان نیست در خورم
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ - در مدح شیخ بهاء الدین زکریا ملتانی : می بیاور ساقیا، تا خویشتن را کم زنیم
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸ - ایضاله : هنوز باغ جهان را نبود نام و نشان
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹ - ایضاله : قبلهٔ روی صوفیان بارگه صفای او
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰ - ایضاله : ای جلالت فرش عزت جاودان انداخته
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ - در توحید : ای جلالت فرش عزت جاودان انداخته
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲ - ایضاله : منم ز عشق سر از عرش برتر آورده
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳ - ایضاله : ای رخت مجمع جمال شده
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴ - در مدح شیخ حمیدالدین : که برد از من بیدل بر جانان خبری؟
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵ - ایضاله : دلا در بزم عشق یار، هان، تا جان برافشانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶ - ایضاله : ای باد برو، اگر توانی
