خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

غزلیات ناتمام

یغمای جندقی » دیوان اشعار » غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۱ : ببرد شوق رخت صبر از دلم یارا

شمارهٔ ۲ : به ساغر ریز ساقی آن شراب ارغوانی را

شمارهٔ ۳ : به ناله تا نفسم آه صبحگاه گرفت

شمارهٔ ۴ : دل به دخت رزم از خوش پسران آزاد است

شمارهٔ ۵ : آه شبگیر علم، ملک سحر کشور ماست

شمارهٔ ۶ : ماه چاه نخشب خم در نقاب ساغر است

شمارهٔ ۷ : فتح ملوک از سپه است ای سپاه خط

شمارهٔ ۸ : ساقی من و صهبا مثل ماهی و آب است

شمارهٔ ۹ : درعجم آن سه که خواند عربش چاره غم

شمارهٔ ۱۰ : گر چشم مرا زین دست در پای تو خوناب است

شمارهٔ ۱۱ : نافه زلفی و آئینه جامی کافی است

شمارهٔ ۱۲ : به کوی میکده تا پاره سبوئی هست

شمارهٔ ۱۳ : اگر به ساغر می ماند آفتاب قیامت

شمارهٔ ۱۴ : ز آن خط سبزم سرشک سرخ پناه است

شمارهٔ ۱۵ : نشانی تا مرا از استخوان هست

شمارهٔ ۱۶ : گرنه در شکوه بود ز آن دولب شکرخند

شمارهٔ ۱۷ : سوی غیری چو خدنگش ز کمان می‌گذرد

شمارهٔ ۱۸ : تا بو مگر به سنگدلی مهربان کنند

شمارهٔ ۱۹ : دل ز زخم توام اندیشه مرهم نکند

شمارهٔ ۲۰ : گو ببین بر لب وی ساغر می هر که ندید

شمارهٔ ۲۱ : کند پر، بال شکست، از قفس آزاد نکرد

شمارهٔ ۲۲ : صبا گر عقده‌ای زآن زلف عنبربار بگشاید

شمارهٔ ۲۳ : تا هست میسر که ز گل تاک برآید

شمارهٔ ۲۴ : مرا در گوش جانان از زبان خود سخن باید

شمارهٔ ۲۵ : با تو سیمین‌تن به سنگم گر خریدار آورند

شمارهٔ ۲۶ : تا خاست ز خط آتش رخسار ترا دود

شمارهٔ ۲۷ : سوی غیری چو خدنگش ز کمان می‌گذرد

شمارهٔ ۲۸ : جز فراز لب جان پرورش آن جادوی چشم

شمارهٔ ۲۹ : به تعب می کشدم چرخ چه شد غمزه یار

شمارهٔ ۳۰ : چون سرایی به لب دجله مرا یاد بیار

شمارهٔ ۳۱ : به هشیاری خوشم شب‌های می اما چه هشیاری

شمارهٔ ۳۲ : ای پیکر تو کاخی و کاخی همه نگار

شمارهٔ ۳۳ : گرچه محرومم زدرگاه تو مهجور از حضور

شمارهٔ ۳۴ : دانه خالت مرا شد دام هوش

شمارهٔ ۳۵ : شده وقت سفر از منزل جانان نزدیک

شمارهٔ ۳۶ : گر بپیچم چشم و سر از وجه جام از وصل تاک

شمارهٔ ۳۷ : به خون من به وصل تو هوای جان مراد دل

شمارهٔ ۳۸ : از دست جورت ای شده دل خون، فگار چشم

شمارهٔ ۳۹ : آب شد دیده ز بس گریه دگر چون گریم

شمارهٔ ۴۰ : من نه آن رند خرابم که به ساغر ساغر

شمارهٔ ۴۱ : زاین پس به دامن از غم دل لخت خون کنم

شمارهٔ ۴۲ : گر گدائی رابطی می با بتی شاهد فراهم

شمارهٔ ۴۳ : چنین کآشفته زآن شاهد زنخ و آن زلف فتانم

شمارهٔ ۴۴ : یار جان می‌طلبد سر نگذارم چه کنم

شمارهٔ ۴۵ : چه رنگ بازم کآگه شود دل تو ز دردم

شمارهٔ ۴۶ : گر بمیرم به جفای تو عذابی است الیم

شمارهٔ ۴۷ : گر به می خوردن پیدا نبود دست رسم

شمارهٔ ۴۸ : اگر این است یغما خلق و خوی خانقه داران

شمارهٔ ۴۹ : آدمی سنجم به خروار، اشک می بارم به دامن

شمارهٔ ۵۰ : بست زاهد از ردای خویشتن

شمارهٔ ۵۱ : ای ثمر تو خشک و تر مایه برگ و ساز من

شمارهٔ ۵۲ : بر در شاه راستان کیست رهی بر آستین

شمارهٔ ۵۳ : چون به معلق ایستد آن مه و سر در آستین

شمارهٔ ۵۴ : تا ز صفاهان برفت سیف صفاهان

شمارهٔ ۵۵ : زیر رخشان گردن سیمین کشیده

شمارهٔ ۵۶ : گرفت از سیل اشکم خانه تن ساز ویرانی

شمارهٔ ۵۷ : بر پرند ساده مشک سوده خرمن کرده‌ای

شمارهٔ ۵۸ : ذوق فتراک ترا گشته فراهم سر چندی

شمارهٔ ۵۹ : در جهان از جهت گردن و ابرو علمی

شمارهٔ ۶۰ : چرب و شیرین، نغز و رنگین دل پذیری جان گواری

شمارهٔ ۶۱ : به نگاهی چه جوان از ره و چو پیر ببردی