خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

رباعیات

حکیم نزاری » رباعیات

شمارهٔ ۱ : در سایه خویش گوشه ای ده ما را

شمارهٔ ۲ : کردیم به ناکام بسیج ره را

شمارهٔ ۳ : گفتم به وصال وعده دادست مرا

شمارهٔ ۴ : من با که بگویم که چه افتاد مرا

شمارهٔ ۵ : دیریست که انتظار می داد مرا

شمارهٔ ۶ : ایزد که به عز و ناز پرورد مرا

شمارهٔ ۷ : با دل گفتم کجا شد آن حشمت ما

شمارهٔ ۸ : رفتی و دگر یاد نکردی از ما

شمارهٔ ۹ : در هیچ صدف نیست چند دردانه ما

شمارهٔ ۱۰ : تن بود گرو کرده جان از مبدأ

شمارهٔ ۱۱ : ای ذات تو مطلقا همه چون و چرا

شمارهٔ ۱۲ : بوی گل رز کرد مرا مست و خراب

شمارهٔ ۱۳ : هنگام صبوح چون درآیی از خواب

شمارهٔ ۱۴ : خواهم ز تو چیزی به معمایی خوب

شمارهٔ ۱۵ : ساقی به گه سپیده بر خویش بجنب

شمارهٔ ۱۶ : آنجا که دل سوخته ما آنجاست

شمارهٔ ۱۷ : زین واقعه سیاره و افلاک بسوخت

شمارهٔ ۱۸ : بی‌خویشتنم و دیش یگانهٔ ماست

شمارهٔ ۱۹ : جان زنده دل از نسیم جانانه ماست

شمارهٔ ۲۰ : آنی تو که شیوه تو برگزیده ی ماست

شمارهٔ ۲۱ : نه در خور اوییم و نه او لایق ماست

شمارهٔ ۲۲ : معموری روزگار ویرانی ماست

شمارهٔ ۲۳ : هر دم که خیال از نظرم بگذشتست

شمارهٔ ۲۴ : آسوده دلی که زیر بار غم تست

شمارهٔ ۲۵ : محصول من از باده پرستی غم تست

شمارهٔ ۲۶ : از روی تو در نظر خیالی مانده ست

شمارهٔ ۲۷ : این دست اگر چه زیر سرها بوده ست

شمارهٔ ۲۸ : گفتم که برای ما قرینی بفرست

شمارهٔ ۲۹ : درد سر بنده را مداوا بفرست

شمارهٔ ۳۰ : در مذهب عاشقان قراری دگر است

شمارهٔ ۳۱ : ما کافر عشقیم مسلمان دگرست

شمارهٔ ۳۲ : در عالم عقل مدخل عشق خوشست

شمارهٔ ۳۳ : هر چند که اضطراب بیش از پیش است

شمارهٔ ۳۴ : آب دهن و دلت اگر تاریکست

شمارهٔ ۳۵ : یاد تو به هر صبوح مفتوح منست

شمارهٔ ۳۶ : از اصل نیاز کدیه شاهی منست

شمارهٔ ۳۷ : جام جم سعد دین نزاری اینست

شمارهٔ ۳۸ : آن کس که ورای کفر و ایمان من اوست

شمارهٔ ۳۹ : مخموری ما ز مستی مستی اوست

شمارهٔ ۴۰ : آنجا که به فال نیست آزردن دوست

شمارهٔ ۴۱ : ای گوشت خران دنبه ارزان نیکوست

شمارهٔ ۴۲ : ای یار حجاب ما همه از ماییست

شمارهٔ ۴۳ : در دیده ی ابر این زمستان نم نیست

شمارهٔ ۴۴ : ای یار اگر از بدو ازل وصلی نیست

شمارهٔ ۴۵ : خون آمد و پیرامن چشمت بگرفت

شمارهٔ ۴۶ : ختمست به غمزه دلبری بر چشمت

شمارهٔ ۴۷ : گفتی که کی آمد و کجا بود و کجاست؟

شمارهٔ ۴۸ : از دست رقیبان مخالف چپ و راست

شمارهٔ ۴۹ : چشم تو ز بس که کرد خون از چپ و راست

شمارهٔ ۵۰ : با یار بگفتم به زبانی که مراست

شمارهٔ ۵۱ : هر صبح که جام عشق گیرم بر دست

شمارهٔ ۵۲ : دیرست که خواجه مجددین از سر دست

شمارهٔ ۵۳ : در دامن دوستان دانا زن دست

شمارهٔ ۵۴ : گویند که ای زمام دل داده ز دست

شمارهٔ ۵۵ : ای دل چو بدو نیک جهان در گذرست

شمارهٔ ۵۶ : زان روی که روی عاشقان در یادست

شمارهٔ ۵۷ : می گر چه که طبع تلخ، شورانگیز ست

شمارهٔ ۵۸ : با دیده و ره ندیده بسیار کس است

شمارهٔ ۵۹ : گر هیچ هدایتی کند عزمی جست

شمارهٔ ۶۰ : دیدار به ما نمود و در پرده نشست

شمارهٔ ۶۱ : کفر از سر زلفین تو در عین حق است

شمارهٔ ۶۲ : بیداد ز عقل و خرد و هوش و دل است

شمارهٔ ۶۳ : تشنیع که می زنند بر من چهار است

شمارهٔ ۶۴ : خودبین چه کند چون نظرش کوتاه است

شمارهٔ ۶۵ : در هر دوری عاشق و معشوقی هست

شمارهٔ ۶۶ : گویند به من که چونی و حالت چیست

شمارهٔ ۶۷ : بس خلق که بر آمده (و) رفته گریست

شمارهٔ ۶۸ : من مستم و مستی من از بی خبریست

شمارهٔ ۶۹ : دیر آمد و زود برفت و ما را بگذاشت

شمارهٔ ۷۰ : جل صبح خمیر خاک آدم که سرشت

شمارهٔ ۷۱ : زان طایفه نیستم که نازم به بهشت

شمارهٔ ۷۲ : ای مطلع آفتاب رخشان، رایت

شمارهٔ ۷۳ : ایزد به تو زینت جهانبانی داد

شمارهٔ ۷۴ : هر دم زدنی فلک دگرگون گردد

شمارهٔ ۷۵ : هر لحظه دمم غمت فرو می‌بندد

شمارهٔ ۷۶ : هر کز تو برید، کی کجا پیوندد؟

شمارهٔ ۷۷ : ما را غم تو زیر و زبر می دارد

شمارهٔ ۷۸ : ای شمس سرت میل به پستی دارد

شمارهٔ ۷۹ : جانست شراب ترک جان نتوان کرد

شمارهٔ ۸۰ : گر عزم شرایع و سنن خواهم کرد

شمارهٔ ۸۱ : آمد به برم یار و شبیخون آورد

شمارهٔ ۸۲ : آن روز نگر که جان کم تن گیرد

شمارهٔ ۸۳ : سودای تو دست در گریبانم زد

شمارهٔ ۸۴ : بزمی است که اهل دل چنین جا باشد

شمارهٔ ۸۵ : آنرا که سر و دل ملامت باشد

شمارهٔ ۸۶ : از دوست مرا وانگری بس باشد

شمارهٔ ۸۷ : یک نکته گر از لفظ مقدس باشد

شمارهٔ ۸۸ : پیوند حقیقی کشش جان باشد

شمارهٔ ۸۹ : می آینه‌ی خاطر رخشان باشد

شمارهٔ ۹۰ : بارم که به خُلق و خَلق نیکو باشد

شمارهٔ ۹۱ : با ما نه جهنم و نه مینو باشد

شمارهٔ ۹۲ : کُنجی که درو گنج الهی باشد

شمارهٔ ۹۳ : روزی که مرا از تو جدایی باشد

شمارهٔ ۹۴ : کی همچو تو مریم آستینی باشد

شمارهٔ ۹۵ : بر من به سر از عمر چنین خواهد شد

شمارهٔ ۹۶ : ای عقل چرا زبون دل باید شد

شمارهٔ ۹۷ : می‌ترسم از آن خط که جهان در تو کشد

شمارهٔ ۹۸ : ای دل سر و کارت ار چه بی‌سامان شد

شمارهٔ ۹۹ : این ره روشن مرا ز انفاس تو شد

شمارهٔ ۱۰۰ : می ده که ز جانم رمقی بیش نماند

شمارهٔ ۱۰۱ : آن به که ز روزگار نیکی ماند

شمارهٔ ۱۰۲ : دروازه‌ی روزگار اگر بربندند

شمارهٔ ۱۰۳ : در حلقه عشق هر که را جا کردند

شمارهٔ ۱۰۴ : ای یار به تو گر دگری بفرستند

شمارهٔ ۱۰۵ : مهر و مه اگر مهر نگینت بوسند

شمارهٔ ۱۰۶ : این دم همه کس را نبود تا که زند

شمارهٔ ۱۰۷ : آن‌ها که همیشه در قیامت باشند

شمارهٔ ۱۰۸ : با ما نه کند مگر از آنها که کند

شمارهٔ ۱۰۹ : عشقی که چو عشق ماست نقصان نکند

شمارهٔ ۱۱۰ : ناهید زرشک پیرهن پاره کند

شمارهٔ ۱۱۱ : هر جا که گدایی و شهی خواهد بود

شمارهٔ ۱۱۲ : آن کو ز می شبانه مخمور بود

شمارهٔ ۱۱۳ : در فطرت من گر گل و گر خار بود

شمارهٔ ۱۱۴ : هرگز دل من ز بخت خشنود نبود