شمارهٔ ۲۱۱
مجذوب تبریزی
»
دیوان اشعار
»
غزلیات
»
شمارهٔ ۲۱۱
نه سروت میتوانم گفت نه ماه
به اقبالت نگاهم نیست کوتاه
برافکن پرده تا دیگر ننازند
زمین و آسمان بر سرو و بر ماه
مه و خورشید را دیدم شب و روز
تو را هم دیدهام الحمد لله
اگر بارم دهی از دور گردم
و گر دورم کنی الحکم لله
به حمد الله ز یمن عشق دارم
جوانی و شراب و یار دلخواه
شراب و زاهدی هیهات هیهات
من و انکار می استغفرالله
بگیر از راستی بر کف عصایی
که این جا هر قدم چاهیست در راه
سلیمانی کنی با خاتم دل
اگر سجعش بود الملک لله
مکن یک ساله راه هند را طی
به یک شب رو به اقلیم سحرگاه
بکش مجذوب می با خاطر جمع
که آمد مژده فتح شهنشاه
شمارهٔ ۲۱۰: زنار طعنه خوبی بر آفتاب زده
شمارهٔ ۲۱۲: شده در شیشه ما بیتو می ناب گره
اطلاعات
وزن:
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
قالب شعری:
غزل
منبع اولیه:
امیر لطف زمان
تعداد ابیات:
10
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
