مثنویات
کلیم
»
دیوان اشعار
»
مثنویات
شمارهٔ ۱ - کتابه قصر «دل افروز» و تاریخ بنای آن : زهی دلنشین قصر آراسته
شمارهٔ ۲ - کتابخانه دولتخانه اکبرآباد : ازین دلگشا قصر عالی بنا
شمارهٔ ۳ - تعریف اکبرآباد و باغ جهان آرا : خوشا هندوستان مأوای عشرت
شمارهٔ ۴ - تعریف جنگ فیل شاهزاده اورنگ زیب : بمهمانی گوش ارباب هوش
شمارهٔ ۵ - تعریف قحط دکن : چو اقبال از نظام الملک برگشت
شمارهٔ ۶ - برای نقش کردن بر حاشیه جلد کتابی که صدف کاری شده بوده است : چو دست قضا نقش این جلد بست
شمارهٔ ۷ - بجهت نقش کردن بر حاشیه سراپرده شاهی : برای سراپرده اش آفتاب
شمارهٔ ۸ - برای نقش کردن بر دور سپر پادشاهی : پیش رخ شه نه سپر شد حجاب
شمارهٔ ۹ - در شکستن دست خود گفته : کیم من داغداری از زمانه
شمارهٔ ۱۰ - در تعریف اسب و توصیف بیماری او : مرا تا افکند هر روز جائی
شمارهٔ ۱۱ - کتابه عمارت شاهنواز خان (از امرای شاه جهان) : زهی قصری که گردونت دهد باج
شمارهٔ ۱۲ - در وصف قصر پادشاهی : زهی دولتسرای آتش افروز
شمارهٔ ۱۳ - ایضا له : ندارد شش جهت چون این مثمن
شمارهٔ ۱۴ - وله ایضا : نشیمن که دید اینچنین دلپذیر
شمارهٔ ۱۵ - وله ایضا : کلید سخن را چو پیدا کنم
شمارهٔ ۱۶ - درتعریف کشمیر : دگر بخت از در یاری برآمد
شمارهٔ ۱۷ - کتابه دولتخانه صفاپور : زهی دلکش بنای چرخ پایه
شمارهٔ ۱۸ - کتابه عمارت باغ فیض بخش : زهی دلربا قصر آراسته
شمارهٔ ۱۹ - کتابه حمام پادشاهی : زهی از تو روی طراوت سفید
شمارهٔ ۲۰ - کتابه عمارت لاهور : زهی دلگشا قصر خاطرپسند
شمارهٔ ۲۱ - کتابه دولتخانه پادشاهی : زهی دلنشین قصر خاطر فریب
شمارهٔ ۲۲ - تعریف بارندگی و گل و لای دامن کوه کشمیر : در دامن کوه عیش احباب
شمارهٔ ۲۳ - داستان سرکوبی و قتل ججهار سنکهه بندئله به سرداری اورنگ زیب پسر شاه جهان که بعد از وی بسلطنت نشست : کسی را بخت چون بردارد از خاک
