خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

رباعیات

جمال‌الدین عبدالرزاق » دیوان اشعار » رباعیات

شمارهٔ ۱ : از چشم تو صد زخم درشت است مرا

شمارهٔ ۲ : دل بنهادم هر غم و تیماری را

شمارهٔ ۳ : هر چند ز بهر چون تو جانانی را

شمارهٔ ۴ : یاری که دل من است مسکن او را

شمارهٔ ۵ : ای دوست چنین مکن فرامشت مرا

شمارهٔ ۶ : روییست چو ماه عنبرآمیز او را

شمارهٔ ۷ : ای عشق چه دردی تو که درمانت نیست

شمارهٔ ۸ : یکباره ز ما فلک فراغت دادت

شمارهٔ ۹ : ای کشته چو من هزار در پای غمت

شمارهٔ ۱۰ : بس رنگ که نقاش ازل می آمیخت

شمارهٔ ۱۱ : در راه دلم ز عشق تو صد دام است

شمارهٔ ۱۲ : سوز دل من ز بهر بار غم تست

شمارهٔ ۱۳ : ای دیده دل ریش جگر خورده تست

شمارهٔ ۱۴ : با دلبر خود بکام دل گشتم جفت

شمارهٔ ۱۵ : گر شرم همی از آن و این باید داشت

شمارهٔ ۱۶ : دلبر که ز من روی بعمدا بنهفت

شمارهٔ ۱۷ : هر چند که شد گرمی بازار تو سست

شمارهٔ ۱۸ : دل قصد وصال دلکشی کرد و برفت

شمارهٔ ۱۹ : باسبلت سبز یارب آن لب چه لبست

شمارهٔ ۲۰ : لعل تو ازان زمرد آورد نبات

شمارهٔ ۲۱ : با تو سخنم ز باد بی سنگ ترست

شمارهٔ ۲۲ : یک شب بمراد دل کسی شاد نزیست

شمارهٔ ۲۳ : گفتم که چو فتنه چشم تو خفته بهست

شمارهٔ ۲۴ : شیرین سخنم گرچه لطیف و نیکوست

شمارهٔ ۲۵ : بادم که وجود من بجز زحمت نیست

شمارهٔ ۲۶ : در عشق اگر به زور و زر کار نکوست

شمارهٔ ۲۷ : آن یار جفا جوی وفادار شدست

شمارهٔ ۲۸ : گفتی که دلم به وصل تو شاد و کش است

شمارهٔ ۲۹ : صبر از دل ریش من همی بگریزد

شمارهٔ ۳۰ : ای وصل تو شایسته چو عمر جاوید

شمارهٔ ۳۱ : آن سنبل پست پر ز تابش نگرید

شمارهٔ ۳۲ : دانی سخنت شکسته چون می‌آید

شمارهٔ ۳۳ : گفتم چو خطت برنگ موی تو شود

شمارهٔ ۳۴ : خط تو گرش کسی بخط میخواند

شمارهٔ ۳۵ : گفتم می خوشگوار پیش آور زود

شمارهٔ ۳۶ : گفتم سخنی با تو و بد گفتم بد

شمارهٔ ۳۷ : زلفی که بر او بند و گره باشد صد

شمارهٔ ۳۸ : کار تو همه سرکشی و ناز بود

شمارهٔ ۳۹ : هجران تو از دو چشم من خواب ببرد

شمارهٔ ۴۰ : گفتم که مرا چشم تو می پست کند

شمارهٔ ۴۱ : زان غالیه دان کزاو دلم خون آید

شمارهٔ ۴۲ : جائی که غمت بقصد جان برخیزد

شمارهٔ ۴۳ : دردا که دلم زهجر خون خواهد شد

شمارهٔ ۴۴ : حسن تو اگر چه خیمه بر ماه زند

شمارهٔ ۴۵ : هر کس که نشان آن لب و دندان دید

شمارهٔ ۴۶ : گرچه ز تو بر دلم ستم میگذرد

شمارهٔ ۴۷ : آن شیفته را چو باد در بوق افتاد

شمارهٔ ۴۸ : بر من غم عشق بینهایت برسید

شمارهٔ ۴۹ : روزی که بر منت گذاری باشد

شمارهٔ ۵۰ : جانا زمن سوخته به زین پرسند

شمارهٔ ۵۱ : افسوس که شد جوانی و چیز نماند

شمارهٔ ۵۲ : تا کی ز توام جفای دلسوز رسد

شمارهٔ ۵۳ : نه با تو مرا خلوت و جام می بود

شمارهٔ ۵۴ : تا طره بدان روی دلارای افکند

شمارهٔ ۵۵ : شاها بتو ایزد همه آفاق سپرد

شمارهٔ ۵۶ : زین پس دل من بمهر یکتا نشود

شمارهٔ ۵۷ : شبهای جهان مگر بهم پیوستند

شمارهٔ ۵۸ : هر دم ز توام غمی دگر باید برد

شمارهٔ ۵۹ : زاواز خوش تو عقل مدهوش شود

شمارهٔ ۶۰ : ناگاه چنین کرانه جوئی که چه بود

شمارهٔ ۶۱ : چون بیخبری از غمم ایماه چه سود

شمارهٔ ۶۲ : یک شهر همیکنند فریاد و نفیر

شمارهٔ ۶۳ : زینگونه که شد خوار و فرومایه هنر

شمارهٔ ۶۴ : گفتم که چراست گرد آن تنگ شکر

شمارهٔ ۶۵ : تا من ز رخ خوب تو گشتم مهجور

شمارهٔ ۶۶ : جانا نم دیده وتف سینه نگر

شمارهٔ ۶۷ : ای روی تو را برده مه چرخ نماز

شمارهٔ ۶۸ : گفتی مگذر بکوی ما در زین پس

شمارهٔ ۶۹ : در جامه ازرق آن بت عشوه فروش

شمارهٔ ۷۰ : زلفی که همی نهاد سر بر قدمش

شمارهٔ ۷۱ : آن ماه که آفتاب نامست رخش

شمارهٔ ۷۲ : نادیده هنوز آن رخ غم پردازش

شمارهٔ ۷۳ : یک بوسه زلعل خویش کم گیر و ببخش

شمارهٔ ۷۴ : گفتم که بزلف در کجا دارم دل

شمارهٔ ۷۵ : در هجر تو گفتم که ز جان میترسم

شمارهٔ ۷۶ : در فرقت تو دلی پر از خون دارم

شمارهٔ ۷۷ : دلخسته آنزلف چو چوگان توام

شمارهٔ ۷۸ : بر آتش غم فتاده چون زلف توام

شمارهٔ ۷۹ : در عشق تو تیره حال چون خال توأم

شمارهٔ ۸۰ : بی دیدن دوست دیدگانرا چکنم

شمارهٔ ۸۱ : من آتش دشمنان بباد انگارم

شمارهٔ ۸۲ : من جمله زبان ز حرص چون بید شدم

شمارهٔ ۸۳ : بگذشت ز عشق دولت بی غمیم

شمارهٔ ۸۴ : ایدل نکنی تو زین فضولیها کم

شمارهٔ ۸۵ : از دور زمانه هیچ می ناسایم

شمارهٔ ۸۶ : گفتم ز چه چون بوصل مقدور شوم

شمارهٔ ۸۷ : گفتم در گوش اگر دهی راه سخن

شمارهٔ ۸۸ : اکنون که فلک بقصد من بست میان

شمارهٔ ۸۹ : دی وعده خلاف کردم ای عهد شکن

شمارهٔ ۹۰ : جز در سر زلف تو نیاساید جان

شمارهٔ ۹۱ : ای دل غم را نهاد باید گردن

شمارهٔ ۹۲ : نی رای تو بر سر عنایت کردن

شمارهٔ ۹۳ : دل گر غم تو چنین خورد وای بر او

شمارهٔ ۹۴ : تا چند کشیم جور عالم من و تو

شمارهٔ ۹۵ : پیراهن و فوطه بر تن روشن تو

شمارهٔ ۹۶ : تا دست رهی گسست از دامن تو

شمارهٔ ۹۷ : زین سان که منم به عشق در کیست بگو

شمارهٔ ۹۸ : زلفی که همه سال دل و جان برد او

شمارهٔ ۹۹ : دوشم چه شبی بود ز دل تاب شده

شمارهٔ ۱۰۰ : نا یافته شهرخی ز وصلش ناگاه

شمارهٔ ۱۰۱ : در باغ شدم قصد سوی می کرده

شمارهٔ ۱۰۲ : گه تاب سر زلف مشوش میده

شمارهٔ ۱۰۳ : دلدار کمان دلبری کرد به زه

شمارهٔ ۱۰۴ : از بسکه همیکنم بشب ناله و آه

شمارهٔ ۱۰۵ : جانا تو چنین بجنگ با من زچه

شمارهٔ ۱۰۶ : در لطف به نکته سخن می مانی

شمارهٔ ۱۰۷ : گر دسترسی به سیم و زر داشتمی

شمارهٔ ۱۰۸ : ای دل اگرم امان جان بایستی

شمارهٔ ۱۰۹ : بر زلف تو از گره نشان بایستی

شمارهٔ ۱۱۰ : در ساخته بر غم من دیگر جای

شمارهٔ ۱۱۱ : یک روز به طبع با رهی دم نزنی

شمارهٔ ۱۱۲ : باز این دل سرگشته هجران پیمای

شمارهٔ ۱۱۳ : بی دیدن من جان جهانم چونی؟

شمارهٔ ۱۱۴ : ما را ندهد سپهر یک جرعه می

شمارهٔ ۱۱۵ : نه چون رخ تو گلی بود یاسمنی

شمارهٔ ۱۱۶ : ای بیش ز مه به نیکویی و کم نی

شمارهٔ ۱۱۷ : گر روی چو مه ز من نهانی نکنی

شمارهٔ ۱۱۸ : دی وعده خلاف آمد از آن آزردی

شمارهٔ ۱۱۹ : تا چند دل آزاری و رخ برتابی

شمارهٔ ۱۲۰ : خود از همه کار جور کردن دانی

شمارهٔ ۱۲۱ : ای دوست اگر نصیحتم می شنوی

شمارهٔ ۱۲۲ : در حسن مماثلت به یوسف نکنی