مثنویات
همام تبریزی
»
مثنویات
شمارهٔ ۱ - در ستایش رب العالمین : ای وجودت به ذات خود قایم
شمارهٔ ۲ - در نعت سیدالمرسلین (ص) : هر که ره با دلیل پیماید
شمارهٔ ۳ - در نعت خلیفه اول : پیشوا یار غار او صدیق
شمارهٔ ۴ - در نعت خلیفه دوم : بعدازان چون خلیفه گشت عمر
شمارهٔ ۵ - در نعت خلیفه سوم : چون عمر شد روان به دار سلام
شمارهٔ ۶ - در نعت خلیفه چهارم و فرزندان او و دو عم پیامبر و سایر مهاجرین و انصار : چون به جای نبی علی بنشست
شمارهٔ ۷ - در وصف عشق : ذوق وجد وسماع وجان بازی
شمارهٔ ۸ - در ستایش علمی که بدان مستفیذ می توان شد : علم باید که ره نمای بود
شمارهٔ ۹ - در مذمت از واعظانی که به فرموده خویش عمل نکنند : ای سخن پرور بلند آواز
شمارهٔ ۱۰ - در مدح واعظان متدین : واعظانی که اهل تحقیقند
شمارهٔ ۱۱ - فی التواضع : دلربایی به دلنوازی کن
شمارهٔ ۱۲ - فی مذمه الدنیا : آرزوهاست در دلت پنهان
شمارهٔ ۱۳ - فی مذمه الشهوه : گفتن از بهر کار در کار است
شمارهٔ ۱۴ - فی الموعظه : همنفس شد سگ شبان با گرگ
شمارهٔ ۱۵ - حکایت : زنگییی زشت را ظریفی دید
