رباعیات
فیض کاشانی
»
دیوان اشعار
»
رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱ : ای حسن تو جلوهگر ز اسما و صفات
رباعی شمارهٔ ۲ : در عهد صبی کرد جهالت پستت
رباعی شمارهٔ ۳ : این جان تو عاقبت ز تن خواهد جست
رباعی شمارهٔ ۴ : دیدم دیدم که معرفت توحید است
رباعی شمارهٔ ۵ : دانی ز چه عشق گلرخان مطلوبست
رباعی شمارهٔ ۶ : ای فیض غم زیان هر سودت هست
رباعی شمارهٔ ۷ : تا چند ز آب و نان سخن خواهی گفت
رباعی شمارهٔ ۸ : سر خاک شد و نقش خیال تو نرفت
رباعی شمارهٔ ۹ : تن را بگذار تا شوم من جانت
رباعی شمارهٔ ۱۰ : ای فیض بسی موعظه گفتی به عبث
رباعی شمارهٔ ۱۱ : جان را در اشک شست و شو باید کرد
رباعی شمارهٔ ۱۲ : با وصل تو دست در کمر نتوان کرد
رباعی شمارهٔ ۱۳ : ای خسته ترا آن سر کو میسازد
رباعی شمارهٔ ۱۴ : این گلشن دهر عاقبت گلخن شد
رباعی شمارهٔ ۱۵ : ایمان درست عشق کیشان دارند
رباعی شمارهٔ ۱۶ : شادم که غمت همره جان خواهد بود
رباعی شمارهٔ ۱۷ : دیدم دیدم که هر چه دیدم حق بود
رباعی شمارهٔ ۱۸ : یا رب تو مرا به خواهش من مگذار
رباعی شمارهٔ ۱۹ : در گوشهٔ انزوا خزیدن خوش تر
رباعی شمارهٔ ۲۰ : زین دار فنا پای کشیدن خوشتر
رباعی شمارهٔ ۲۱ : یا رب تو مرا بکردهٔ زشت مگیر
رباعی شمارهٔ ۲۲ : گه در غزلم سخن کشد جانب راز
رباعی شمارهٔ ۲۳ : ای فیض بیا دلی به دریا انداز
رباعی شمارهٔ ۲۴ : خود را بمحیط خطر انداز و مترس
رباعی شمارهٔ ۲۵ : مغرور بعلم خود مشو مست مباش
رباعی شمارهٔ ۲۶ : از عشق مجاز گویمت چیست غرض
رباعی شمارهٔ ۲۷ : با من بودی منت نمیدانستم
رباعی شمارهٔ ۲۸ : در راه طلب تمام دردم دردم
رباعی شمارهٔ ۲۹ : از غیب رسد، بدل سروشی هر دم
رباعی شمارهٔ ۳۰ : از لذت عیش اینجهان سرد شدم
رباعی شمارهٔ ۳۱ : از صحبت خلق سخت دلتنگ شدم
رباعی شمارهٔ ۳۲ : اینجا پاداش هر چه کردم دیدم
رباعی شمارهٔ ۳۳ : دیدم دیدم که هرچه کردم کردم
رباعی شمارهٔ ۳۴ : یکچند بگرد خویشتن گردیدم
رباعی شمارهٔ ۳۵ : در بحث بسی بگفتگو پیچیدم
رباعی شمارهٔ ۳۶ : کی باشد و کی بحال خود پردازم
رباعی شمارهٔ ۳۷ : کو همت عالئی که تا پست شوم
رباعی شمارهٔ ۳۸ : حیران خودم که از کجا میآیم
رباعی شمارهٔ ۳۹ : از نور نبی واقف این راه شدیم
رباعی شمارهٔ ۴۰ : از شرم گناه شاید از خون گریم
رباعی شمارهٔ ۴۱ : ای فیض بیا که عزم میخانه کنیم
رباعی شمارهٔ ۴۲ : نیک است بکس بخویش نیکی کردن
رباعی شمارهٔ ۴۳ : ای فیض بس است آنچه خواندی بس کن
رباعی شمارهٔ ۴۴ : ای فیض بیا بجانب حق رو کن
رباعی شمارهٔ ۴۵ : شادی و طرب به غم سرائی میکن
رباعی شمارهٔ ۴۶ : مهرت به سرشته حق در آب و گل من
رباعی شمارهٔ ۴۷ : مستم ز ندای لا اله الا هو
رباعی شمارهٔ ۴۸ : دیدیم جمال لا اله الا الله
رباعی شمارهٔ ۴۹ : ای فیض بسی موعظه گفتی گفتی
رباعی شمارهٔ ۵۰ : یا رب جان را غذای دانش دادی
رباعی شمارهٔ ۵۱ : تو یار مرا ندیدهای معذوری
رباعی شمارهٔ ۵۲ : نی اهل دلی که بشنوم زو رازی
رباعی شمارهٔ ۵۳ : ملا به تو بحث و گفتگو ارزانی
رباعی شمارهٔ ۵۴ : ای نسخهٔ اصل خوبی و یکتائی
رباعی شمارهٔ ۵۵ : ای حسن تو مجموعهٔ هر زیبائی
