قصاید
فلکی شروانی
»
دیوان اشعار
»
قصاید
شمارهٔ ۱ - قصیده : ای به جلال تو شرف، قدرت ذوالجلال را
شمارهٔ ۲ - مطلع ثانی : چهره با جمال تو، مایه دهد جمال را
شمارهٔ ۳ - قصیده : نار است شعله شعله، رخ دلبرم ز تاب
شمارهٔ ۴ - حبسیه : هیچ کس چاره ساز کارم نیست
شمارهٔ ۵ - در توصیف اسب ممدوح : این دل چه دلست و این چه یار است
شمارهٔ ۶ : آنکه ز شرم لطف او، آتش ناب آب شد
شمارهٔ ۷ - در مدح ابوالهیجاء فخرالدین خاقان اکبر منوچهر بن فریدون شروانشاه : شب نباشد که فراق تو دلم خون نکند
شمارهٔ ۸ - قصیده در مدح شروانشاه منوچهر بن فریدون : روز طرب رخ نمود روزه به پایان رسید
شمارهٔ ۹ - مطلع ثانی : تا به دل و جان مرا آفت جانان رسید
شمارهٔ ۱۰ - قصیده : زهی ز جود تو زمانه مایل سور
شمارهٔ ۱۱ - در مدح منوچهر بن فریدون شروانشاه : آن رخ رخشان و زلف عنبر افشانش نگر
شمارهٔ ۱۲ - قصیده : رخ و زلف و لب و چشم و خط و خال تو ای دلبر
شمارهٔ ۱۳ - قصیده : چون نقطه نور سپهر آید ز حوت اندر حمل
شمارهٔ ۱۴ - قصیده : سپهر مجد و معالی محیط نقطه عالم
شمارهٔ ۱۵ - مطلع ثانی : کجا شد آنکه مرا خان بدو بدی خوش و خرم
شمارهٔ ۱۶ - قصیده : دادگرا ملک را هم فلک و هم قوام
شمارهٔ ۱۷ - مطلع ثانی : ای رخ و قد تو را دل رهی و جان غلام
شمارهٔ ۱۸ - در مدح منوچهر شروانشاه : کی کشم در چشم و کی بوسم به کام
شمارهٔ ۱۹ - از قصاید بسیار خوب فلکی است در مدح منوچهر شروانشاه : سودا زده فراق یارم
شمارهٔ ۲۰ - قصیده : ای لطف تو یار با برحم
شمارهٔ ۲۱ - وله : صورت گردون صفت جسم زمین را جان از او
شمارهٔ ۲۲ - در مدح سیدالوزراء جمال الدین مشعر بن عبدالله : ز بهر تهنیت عید بامداد پگاه
شمارهٔ ۲۳ - در مدح منوچهر شروانشاه : دوش چو کرد آسمان افسر زر ز سر یله
شمارهٔ ۲۴ - مطلع ثانی : سرو قدی شکر لبی گلرخ غالیه کله
شمارهٔ ۲۵ - در مدح منوچهر شروانشاه و ایراد بعضی از اصطلاحات نجومی : شاه گردون را نگر شکل دگرگون ساخته
شمارهٔ ۲۶ - در مدح منوچهر بن فریدون شروانشاه : خان و خیل چرخ را شه خیل و خان آراسته
شمارهٔ ۲۷ - مطلع ثانی : خدبنا میزد چه رویست آنچنان آراسته
شمارهٔ ۲۸ - از امهات قصاید فلکی : ای از تو نام گوهر شاهان برآمده
شمارهٔ ۲۹ - مطلع ثانی : ای دل به عشق روی تو از جان برآمده
شمارهٔ ۳۰ - در مدح خواجه رئیس امین الدین محمد عبدالجلیل اهراسی : دلا دلا ز بلا هیچگونه نهراسی
شمارهٔ ۳۱ - در مدح منوچهر شروانشاه : ای پسر خوش تو بدین دلبری
شمارهٔ ۳۲ - قصیده : نه مهر من طلبی نه سر وفا داری
