غزلیات
امامی هروی
»
دیوان اشعار
»
غزلیات
شمارهٔ ۱ : زلف اندر تاب چینی دیگرست
شمارهٔ ۲ : شبت ز بهر چه بر روز سایبان انداخت
شمارهٔ ۳ : ز دل بگذر کرا پروای جانست
شمارهٔ ۴ : با عشق دلی که آشنا نیست
شمارهٔ ۵ : ترک من دل بردن آئین می کند
شمارهٔ ۶ : رای مرا چو شیفته روی خویش کرد
شمارهٔ ۷ : مقصود ترک اول سالک نجات بود
شمارهٔ ۸ : از هنر مرد بهره ور گردد
شمارهٔ ۹ : مرا که گفت که دل بگسل از دیار و ز یار؟
شمارهٔ ۱۰ : از نسیم زلفش ای باد سحر
شمارهٔ ۱۱ : نه رای آنکه بترک دیار و یار کنم
شمارهٔ ۱۲ : در محیطی فکنده ام زورق
شمارهٔ ۱۳ : دوش جام وصل جانان خوردهام
شمارهٔ ۱۴ : گفتم که فروغی ز لب لعل تو دیدم
شمارهٔ ۱۵ : ای شده پای بند جان طره مشکبار تو
شمارهٔ ۱۶ : ای شده جان در سر سودای تو
شمارهٔ ۱۷ : تا کی زنی ز مشک سیه بر زره گره
شمارهٔ ۱۸ : سوادِ لعل تو ای فتنهٔ مسلمانی
شمارهٔ ۱۹ : بربود دلم، در چمنی، سرو روانی
شمارهٔ ۲۰ : باز بیدین و دلم کرد شبیّ و سحری
شمارهٔ ۲۱ : تو که خود مونس روان بودی
شمارهٔ ۲۲ : کرا آن زهره و این راستگوئی
