قطعات
بلند اقبال
»
دیوان اشعار
»
قطعات
شمارهٔ ۱ - قطعه : انبار دار صاحب دیوان کشیده تیغ
شمارهٔ ۲ - قطعه : خدا به ظلم نه راضی و بنده ظلم کند
شمارهٔ ۳ - قطعه : نصیر الملک چون از این جهان رفت
شمارهٔ ۴ - قطعه : تو ببین کآسمان کج گردش
شمارهٔ ۵ - قطعه : صاحب دیوان وحکمرانی در فارس
شمارهٔ ۶ - قطعه : دور کن از خویشتن حرص و طمع
شمارهٔ ۷ - درجواب جناح حاج «شوریده شیرازی» فصیح الملک : ای صبا رو ز من اندر بر مجدالشّعرا
شمارهٔ ۸ - قطعه : ز اقربا ومالها ای دل مشو شادان که هست
شمارهٔ ۹ - قطعه : به خداوند آسمان وزمین
شمارهٔ ۱۰ - قطعه : مرده ای را به راه می بردند
شمارهٔ ۱۱ - قطعه : یکی مور برد از ملخ تحفه رانی
شمارهٔ ۱۲ - قطعه : قوام هیچ ندارد به دلمروت ورحم
شمارهٔ ۱۳ - قطعه : آن یکی گیرد زنی از بهر مال
شمارهٔ ۱۴ - قطعه : درحیرتم زحال قوام وز کار چرخ
شمارهٔ ۱۵ - قطعه : دید روباهی که روباهی دگر
شمارهٔ ۱۶ - قطعه : حقایق نگار آمد از کربلا
شمارهٔ ۱۷ - قطعه : تا نبینم تا به من ثابت نگردد چیزها
شمارهٔ ۱۸ - قطعه : سینه باشد صد در لفظ عرب
شمارهٔ ۱۹ - قطعه : نه کسی رحم دیده در دل تو
شمارهٔ ۲۰ - قطعه : تا به دست دوست دادم اختیار خویش ار
شمارهٔ ۲۱ - قطعه : بگو به صاحب دیوان که صاحب ایمان شو
شمارهٔ ۲۲ - قطعه : خدای داده ولی بنده سد راه شده
شمارهٔ ۲۳ - قطعه : آنکه منکر گشت در حق علی منگر بدو
شمارهٔ ۲۴ - قطعه : کو مشیرالملک تا بیندچه سان
شمارهٔ ۲۵ - معما : چار حرف است نام دلبر من
شمارهٔ ۲۶ - قطعه : آخر کار چون بود مردن
شمارهٔ ۲۷ - قطعه : ببین که معتمدالدوله میرود از فارس
شمارهٔ ۲۸ - قطعه : مشورت کردم از خرد که نهم
شمارهٔ ۲۹ - قطعه : ای امیری که چون تو در بخشش
شمارهٔ ۳۰ - قطعه : آنچنان تنگ گشته دل به برم
شمارهٔ ۳۱ - قطعه : سه رسدکرده پریشانی عالم را چرخ
شمارهٔ ۳۲ - قطعه : رفیق خوب به است از برادر وفرزند
شمارهٔ ۳۳ - قطعه : ای برادر مجوی از دونان
شمارهٔ ۳۴ - معما : نام دلبر چهار حرف بود
شمارهٔ ۳۵ - قطعه : اسم اعظم که خلق می گویند
شمارهٔ ۳۶ - قطعه : رحم وانصاف درمیانه خلق
شمارهٔ ۳۷ - قطعه : صاحب دیوان به فارس آمده حاکم
شمارهٔ ۳۸ - قطعه : هر که را روزی فراخ آید به دهر
شمارهٔ ۳۹ - قطعه : سیم خالص عیار هم گاهی
شمارهٔ ۴۰ - قطعه : خونین جگرم ز گردش چرخ
شمارهٔ ۴۱ - قطعه : دلکی دارم وزهر طرفش
شمارهٔ ۴۲ - قطعه : آوخ آوخ که قدردانی نیست
شمارهٔ ۴۳ - قطعه : گرچه به ملک سخنوری شهم اما
شمارهٔ ۴۴ - قطعه : نبود در همه روی زمین چو کشور فارس
شمارهٔ ۴۵ - قطعه : کاش با تو آسمان میکرد یک کار از دو صورت
شمارهٔ ۴۶ - قطعه : هر صفاتی که هست ایزد را
شمارهٔ ۴۷ - قطعه : نیست از جان و دل عزیزتری
شمارهٔ ۴۸ - قطعه : ای رخت چون گل از لطافت و لون
شمارهٔ ۴۹ - قطعه : پی سواری خود مردمان خرندخری
شمارهٔ ۵۰ - قطعه : خری با خری گفت منت ز کس
شمارهٔ ۵۱ - قطعه : مباش از این سپس در بند تحصیل کمال ای دل