مثنویات
ادیب الممالک
»
دیوان اشعار
»
مثنویات
شمارهٔ ۱ - شادروان شاپور : شبی با گلعذاری مست و مخمور
شمارهٔ ۲ - داستان کفش ابوالقاسم طنبوری بغدادی : مطرب عشق بگلبانگ طرب
شمارهٔ ۳ - نکوهش بیطرفی ایران : در مجانی الادب شماره نخست
شمارهٔ ۴ - آزمند خسیس : آزمندی هواپرست و خسیس
شمارهٔ ۵ - دیباچه : چو دانا ز گنجینه در باز کرد
شمارهٔ ۶ : بنام خداوند هر بود و هست
شمارهٔ ۷ : بنام پدید آور هست و بود
شمارهٔ ۸ - بمناسبت تاجگذاری ۱۳۳۲ : ای تاج خدایگان اعظم
شمارهٔ ۹ : ما را چه که باغ لاله دارد
شمارهٔ ۱۰ : من که در دانش و هنر طاقم
شمارهٔ ۱۱ : سهی سروی از تخم شاهان کی
شمارهٔ ۱۲ - برای شاهزاده خانم عیال عمادالملک طبسی نگاشته شده : ای طرازنده اساس خرد
شمارهٔ ۱۳ : ای مجیر السلطنه ای جان پاک
شمارهٔ ۱۴ - طلیعه روزنامه نیم رسمی آفتاب : خداوندان دانش را بشارت
شمارهٔ ۱۵ : زمین گرد است مانند گلوله
شمارهٔ ۱۶ : این چه . . . الملک بود ای نور چشم
شمارهٔ ۱۷ : آن شنیدم که روبهی عیار
شمارهٔ ۱۸ - در ستایش آب شلف معدنی تنکابن : آفریننده شفا و مرض
شمارهٔ ۱۹ : آن شنیدم که گفت پشه به کیک
شمارهٔ ۲۰ : بنام ایزدان امشاسپندان
شمارهٔ ۲۱ : ای تازه عروس مهربانم
شمارهٔ ۲۲ : بشنو از من داستان مختصر
شمارهٔ ۲۳ - شرایط قضاوت : کسی بر حکم بین الناس بگزین
شمارهٔ ۲۴ - تمثیل گرگ و بره : آن لحظه که در میان خون خفت
شمارهٔ ۲۵ : شاعری گفت که در راه حجاز
شمارهٔ ۲۶ : به ایرانیان روس بیداد کرد
شمارهٔ ۲۷ - اشاره بمعاهده ۱۹۰۷ : چو پیمان شکن یار همسایه دید
شمارهٔ ۲۸ - موافقت انگلیس و تصدیق بر بستن عهد و پیمان : چو روس این سخن گفت با انگلیس
شمارهٔ ۲۹ - نگارش عهدنامه : سپس بهر تاراج این تاج و تخت
شمارهٔ ۳۰ - اولتیماتوم روس به ایران و تجاوزات او در سرحدات ایران : چو همراز شد روس با انگلیس
شمارهٔ ۳۱ - تجاوزات همسایگان در جنوب و شمال : ندیدی مگر کاندرین سال شوم
شمارهٔ ۳۲ - تمثیل از گفتار پهلوان بفرزند : چه خوش گفت با پور خود پهلوان
شمارهٔ ۳۳ - یادآوری از شاهان و دلیران باستان : کجا شد فریدون زرین کلاه