شمارهٔ ۷۰

هوش مصنوعی: من در آرزوی کیست که بخواهد قسمت من را از میکده بزند؟ چه کسی می‌تواند به من رطل می‌ای دهد که در سبویی که پر از آن است، مست شوم؟

هوش مصنوعی: تیغی که به خاطر زیبایی و ناز تو به قلبم زخم می‌زند، چه کسی را می‌توانم بیدار کنم تا در میان غمزه‌های ظالمانه‌ات کمکم کند؟

هوش مصنوعی: بنفشه‌ای که سر برآورده و خوشی‌ام را از شاخه‌اش می‌چشم، از کدام باغ آمده و منبع آبش از کدام جوی است؟

هوش مصنوعی: دردی که من دارم، مانند روغن داغی است که از استخوانم سر می‌ریزد. این آتش و شعله‌ای که به وجود آمده، مربوط به کیست و چه کسی است که من را در این حال رها کرده است؟

هوش مصنوعی: هر که در جست‌وجوی چیزی با صداقت و تلاش قدم بردارد، سرنوشتش به گونه‌ای رقم می‌خورد که به خواسته‌هایش نزدیک‌تر شود. در این راه، سرنوشت چه کسی را می‌توان شناخت؟

هوش مصنوعی: دل به شوق و آرزو بند شده است، که می‌خواهد از زیبایی و جذابیت کسی که موهایش پیچ و تاب دارد، لذت ببرد و آن احساس را در آغوش بگیرد.

هوش مصنوعی: وحشی، درمان دل و حال نزار من چه کسی است که شغلش گرم و مشغول به کار خویش باشد؟