شمارهٔ ۱۸۲

هوش مصنوعی: هیچ نتیجه‌ای از تلاش‌هایم نگرفتم و سرمایه‌ام برای ماندگاری از دست رفت. این سرمایه‌ای که برای بقا به آن تکیه داشتم، چه چیزی است که بی‌فایده به زوال میرود؟

هوش مصنوعی: ما عشق و محبت خود را به سگ محله‌ات نشان دادیم، اما او به‌جای اینکه دوست ما شود، دشمن ما شد.

هوش مصنوعی: دل از غم و ناراحتی پراکنده و خونین شده و اشک‌ها مانند خون از چشم‌ها سرازیر شده است. حالا که آن عزیز رفته، چه بگویم و چه احساسی دارم که دلم را به درد آورده است.

هوش مصنوعی: با زیبایی و جلوهٔ تو، این بدن بی‌ارزش مانند کاه چه کار می‌تواند بکند؟ نوری که از تجلی تو می‌تابد، آن‌قدر قوی است که حتی کوه‌ها را از پا درمی‌آورد.

هوش مصنوعی: در خواب غمی فرو رفتیم، به خاطر داستانی از او که به ما در راهیابی به جایی پر از شادی کمک کرد.