شمارهٔ ۹۵

هوش مصنوعی: در این سینه‌ها، تخته‌ای از عشق تو وجود دارد و زیر هر تکه از عکس خط تو، آینه‌هایی از زیبایی و شفافیت نهفته است.

هوش مصنوعی: افراد در این زمان هیچ بهره‌ای از خوشحالی ندارند، چون دل‌ها از کینه‌ها و نفرت‌ها پر شده و زنده به گور رفته‌اند.

هوش مصنوعی: خوشی‌های دنیا هیچ‌وقت بدون اندوه نیستند و هر کدام از آنها مانند شنبه‌ای است که بعد از روز تعطیلی، به دنبال روزهای عادی می‌آیند.

هوش مصنوعی: بدتر از این نیست که عیب دیگران را بگوییم، همان‌طور که آیینه‌ها به چهره مردم نگاه می‌کنند.

هوش مصنوعی: فقط با فقر و فروتنی می‌توان به سربلندی رسید و هیچ راهی برای رسیدن به مقام و عزت وجود ندارد جز این پله‌ها.

هوش مصنوعی: زمانی بود که لباس پینه‌دار مردان، زیبا و جذاب بود و بر تن کسی که کشته شده، نشان‌ها و لکه‌های پیسی وجود داشت. حالا این پینه‌ها دیگر همان جلوه را ندارند.

هوش مصنوعی: ما به دلیل تنبلی و لذت‌جویی از زندگی راحت و شیرین، سختی‌های دل را تحمل کردیم. خوشا به حال کسانی که در فقر زندگی می‌کنند و نان جوین می‌خورند و از زندگی ساده و بی‌پیرایه خود راضی هستند.

هوش مصنوعی: آشنایان هرگز به هم نزدیک نمی‌شوند، مگر اینکه دل‌ها از کینه‌ها پاک شوند و مشکلات حل گردد.

هوش مصنوعی: اگر انسان بخواهد از تجربه‌های قدیمی مردم پند بگیرد، شایسته است که در جوانی هم به نصایح و آموزه‌های گذشته گوش دهد.