شمارهٔ ۴۰۸

هوش مصنوعی: زندگی سپری شد و ما از دست بسیاری از کارها افسوس خوردیم، اما هیچ فرصتی برای افسوس خوردن نداشتیم و باید صد بار افسوس می‌خوردیم!

هوش مصنوعی: روزهای جوانی به پایان رسیده و همان احساسات و علاقه‌ها همچنان باقی مانده است. با اینکه از خودم جدا شده‌ام، اما بهار زندگی‌ام افسوس که به سر آمده است.

هوش مصنوعی: زمان به سرعت گذشت و ما هرگز به انجام عبادت و طاعت نپرداختیم. عمرمان به هدر رفت و نتوانستیم از فرصت‌ها استفاده کنیم. افسوس بر این که شکارچی لحظه‌ها بودیم و هیچ چیزی نصیب‌مان نشد.

هوش مصنوعی: در طول عمر، لحظه‌ای به تو یاری نرسید و چه گل‌های زیبا که به خاطر گذر زمان پژمرده و از بین رفتند. افسوس که این زیبایی‌ها از شاخسار زندگی رخت بربستند.

هوش مصنوعی: تمام عمر تو در تلاش برای زیبا به نظر رسیدن سپری شده است و هیچگاه دستت به دندان خود نرسید، افسوس که به آن اشاره نکردی.

هوش مصنوعی: تحریکات پیری تو را از خواب بیدار کرد و باعث شد که چشم‌هات به واقعیت‌ها آگاه شود، اما افسوس که این آگاهی تلخ است.

هوش مصنوعی: دل شکسته مانند کشتی‌ای است که در گرداب مشکل و ناامیدی گرفتار شده و نمی‌تواند از این وضعیت نجات پیدا کند. افسوس که این کشتی نمی‌تواند به ساحل امنی برسد.

هوش مصنوعی: زندگی را با خنده و بی‌خیالی گذراندم و بعد از سال‌ها ناگهان به خودم آمدم و دیدم چه قدر افسوس خوردم.

هوش مصنوعی: ای وعظ کننده، به یاد روزهای سیاه جاهلیت، چهره‌ات را می‌بینم و چشمانم از حسرت پر از اشک است!