شمارهٔ ۲۹۳

هوش مصنوعی: باد در صحرا به خاطر آهم به تنگ آمده و کوه از صدای ناله من به درد آمده است.

هوش مصنوعی: عاقل به چیزهایی که به او تعلق ندارد، اهمیتی نمی‌دهد و فریب ظاهر را نمی‌خورد، در حالی که ساده‌دل‌ها به راحتی تحت تأثیر ظواهر قرار می‌گیرند.

هوش مصنوعی: در گوشه‌ای از اندوه، چنان از درد تو می‌سوزم که بدنم به خاطر ضعف، شبیه به تشتی از حصیر شده است.

هوش مصنوعی: مرگ به سمت من می‌آید، اما درد آن برایم کمتر از شادی‌ای است که از موهای بر سر دارم، چون کاسه‌ای که پر از شیر شده است.

هوش مصنوعی: زمانی که آفتاب چهره‌اش زرد می‌شود و نشانه‌های فرارسیدن مرگ را نشان می‌دهد، باید از جا بلند شوی و به مسیری بروی که برایت روشن است زیرا زمان زیادی برای ورود به آن راه باقی نمانده است.

هوش مصنوعی: دل به آرامی از چیزهای بد دور می‌شود، ولی زمانی که خصم به آرامی و به تدریج به ما نزدیک می‌شود، آن را زود نمی‌بلعیم؛ مثل نانی که وقتی با روغن مخلوط می‌شود، دیرتر هضم می‌شود.

هوش مصنوعی: خود را در راه الحق محکم و استوار نگه‌دار، چرا که ساده‌دل‌ها و سست‌روان در این مسیر به راحتی منحرف می‌شوند. این نکته را به یاد داشته باش که افراد بی‌توجه می‌توانند از نعمت‌های الهی دور شوند.

هوش مصنوعی: جوانی باید همیشه شاداب و سرزنده مثل گل‌ها باشد، نگران نباش که طبیعت تو با گذر عمر به پیری رسیده است.