شمارهٔ ۱۳۱

هوش مصنوعی: من نه به دنبال مقام و جایگاه در هند هستم و نه خوشحال از داشتن مکانی مشخص، زیرا زیبایی و طراوت چهره سبز درختان کشمیر برایم جذاب‌تر و با ارزش‌تر است.

هوش مصنوعی: در زیر سایه دیوار خودم، خوشحال و شاد نشسته‌ام، اما غم و اندوهی دارم که تمام جهان را در بر می‌گیرد.

هوش مصنوعی: اگر در دنیای اطراف ما دشمنان زیاد شوند، چه اهمیتی دارد؟ چون این زنجیرها، خودشان به نوعی مانند قلعه‌ای هستند که ما را حفظ می‌کنند و از سقوط نجات می‌دهند.

هوش مصنوعی: اگر او را در وقت دیدار نیکو و پرنعمت ببینیم، حتی در زمان جنگ هم ابروهای او به اندازه شمشیر قاطع و قوی است.

هوش مصنوعی: اگر بخواهم این بیت را به زبان ساده بیان کنم، می‌توان گفت که اگر کسی که به هم نزدیک است، اتفاقی باعث شود که به یکدیگر غریبه شوند، باز هم در تجربیات و احساساتشان به هم نزدیک‌تر می‌شوند، مانند حس مشترکی که بین یک کودک و شیر وجود دارد.

هوش مصنوعی: تلاش برای humble بودن و تواضع در برابر خداوند، انسان را سریعتر به او نزدیک می‌کند، زیرا این مسیر به آسانی و سریعتر قابل عبور است.

هوش مصنوعی: در سنین جوانی، برای سفر مرگ آماده شو، زیرا سفر در شب‌های تاریک و دور نسبت به صبح زودتر آغاز می‌شود.

هوش مصنوعی: دل تو به خاطر دعایت، مانند زمینی است که با سنگ و سفال پوشیده شده و از آن نهال‌هایی می‌روید. این یعنی احساسات و آرزوهای تو تحت تأثیر دعایت قرار گرفته و به ثمر نشسته است.

هوش مصنوعی: به تو نمی‌گویم که مانند یک جوان خوش‌بخت و معصوم به سرنوشتت نگاهی خوشبینانه داشته باش. چون هرچند بخت جوان و پرامید به نظر می‌رسد، اما زندگی تجربه‌ها و سختی‌هایی دارد که به روشنی سن انسان را نشان می‌دهد.