شمارهٔ ۶۵

هوش مصنوعی: چند روزی که در این دنیا زندگی می‌کنیم، مثل یک مهمانی است و کافی به نظر می‌رسد. دیگر نباید در پی دست‌یابی به خواسته‌ها و آرزوهایمان باشیم، چرا که باعث تاسف و پشیمانی خواهد شد.

هوش مصنوعی: اگر به دنبال مقام و اعتبار هستی، باید بدانی که خیال ساختن خانه‌ای برای خود در دنیای ویران، کافی است.

هوش مصنوعی: امروز از درس کمال غافل نشو، زیرا مانند تندیس‌های بی‌روح، تنها نام انسانی برای تو کافی نیست.

هوش مصنوعی: چند بار می‌گویی که از وابستگی‌های دنیوی عبور می‌کنم؟ اگر به همین اندازه از دنیا دل بکنی و رها کنی، کافی است.

هوش مصنوعی: در مسیر جستجوی حقیقت، به نشانه‌های او توجه کن. از آثار او درس بگیر و بدان که یک نگاه سرشار از شگفتی کافی است تا تو را به عمق معنای وجود او راهنمایی کند.

هوش مصنوعی: چه مدت می‌خواهی از درهم‌ریختگی جمع، به خاطر تصورهای زلف او، دچار پریشانی شوی؟ فقط یک پریشانی کافی است.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی که اسبت را از فرزین بهتر کنی، کافی است که در بازی نرد غم، یک دانه را به کار ببری.

هوش مصنوعی: شب گذشته از زیبایی‌های چهره‌اش، لذت بردی و حالا لبخند زیبایش برای تو کافی است.

هوش مصنوعی: تا کی می‌خواهی از عشق و محبت بگویی؟! از داستان درد و رنجش فقط یک جمله هم کافی است!

هوش مصنوعی: کعبه، خانه‌ی خدا، ذهن مرا تسلیم کن، اکنون طغرل (پرنده شکاری) از شکار معنای‌هاست، و به‌راستی یکی از بنیان‌گذاران بس است!