شمارهٔ ۱۹۵

هوش مصنوعی: اگر به پیام‌آور اجازه دهد که بیایید، آنگاه آتش عشق او می‌تواند تمام هستی‌ام را بسوزاند.

هوش مصنوعی: سایه درخت شمشاد برای من از پرواز پرنده هما بهتر است، چرا که بخت من به زلف بی‌احساس او وابسته شده است.

هوش مصنوعی: شب فراق او هیچ روشنایی و آرامشی ندارد و فرار از وضعیت بی‌پناهی امکان‌پذیر نیست، جز اینکه آدمی تن به مرگ دهد. اگر کار او همین باشد، پس همین است!

هوش مصنوعی: اگر هدف جستجو در این حلقه باشد، او هیچ منعی برای تسلیم شدن ندارد جز گردن محبوبش!

هوش مصنوعی: اگر کسی در انتظار دیگران باشد و آرزوی دیدن آن‌ها را داشته باشد، این انتظار می‌تواند درمانی برای درد عشق او باشد. عشق مانند نبض چشمان اوست که نشان‌دهنده‌ی حال و احوالش است.

هوش مصنوعی: بم در دل خود حسی از عشق و محبت دارد که از هر رشته و تار آن، جمعی از عاشقان به نغمه‌ای دلنشین و زیبا می‌خوانند.

هوش مصنوعی: هر کسی که در عشق و محبت به پیروزی دست یابد، تنها باید به چشمان تو نگاه کند و به تو وابسته باشد.

هوش مصنوعی: دل من مشتاق تماشای زیبایی چهره‌اش است، اما می‌ترسم که یادآوری زیبایی زلف‌هایش مرا دچار مشکل کند.

هوش مصنوعی: به جز انعکاس خودت در آینه، از سقف و در این مکان چیز دیگری نمی‌بینی. اگر می‌خواهی حیرت و اشتیاقی تجربه کنی، به نقش و نگارهای دیوار نگاه کن!

هوش مصنوعی: بنا کردن خانه‌ای در دنیا که به نوعی حقیقت ندارد، نشانگر این است که این اثرات ویرانی ناشی از طراحی معمارش است. به بیان دیگر، وجود چیزهایی در این دنیا که به نظر می‌رسد، در واقع پایه و اساسی از عدم دارد.

هوش مصنوعی: در این باغ چه جذابیتی وجود دارد که بیدل گفته است: طغرل (پرنده زیبا) در بهار بلبلی دارد که منقار آن به شکل دلارای من است.