شمارهٔ ۱۱۵

هوش مصنوعی: زلف سیاه او مانند هاله‌ای دور ماه صورتش را می‌پوشاند و این زیبایی به قدری طوفانی و هیجان‌انگیز بود که نغمه‌های من در نیستان به ناله تبدیل شد.

هوش مصنوعی: ای رهبری که به خاطر خدا از ما می‌پرسی که چرا دل‌مان می‌سوزد، بدان که از آتش عشق او صحبت می‌کنم و از عشقش ستونی بر زبانم جاری است.

هوش مصنوعی: تخم امیدی که در زمین محبت و صداقت کاشته بودم، از باران ناامیدی مرطوب و خراب شد.

هوش مصنوعی: هر کسی که لکه‌ی سیاه روی چهره‌اش را دید، گفت که زن هندو که به آتش‌پرستی مشهور است، چادرش را در بنگاله برپا کرده است.

هوش مصنوعی: شخصی در اثر زیبایی و جذابیت معشوقش دچار غم و رنج می‌شود، به طوری که مانند لباس گلی که چاک شده، دل او نیز از درد و شوق، زخم شده است.

هوش مصنوعی: شایسته است که او در سرزمین خوبی حاکم شود، چرا که زیبایی‌اش به حدی است که ستاره‌ای در آسمان به دنبال او افتاده است.

هوش مصنوعی: چرخش زمان و سرنوشت طغرل باعث شد که نام من به خاطر سال‌ها اندوه کشیدن به میان بیاید.