شمارهٔ ۶۴۵

طغرای مشهدی » گزیدهٔ اشعار » ابیات برگزیده از غزلیات » شمارهٔ ۶۴۵

گل قبا آرد بر ما، غنچه گردد افسر ما

واشود گر از سر ما، عقل چون دستار کهنه

چون به تن پیری درآید، زیب و زینت را نشاید

نقش نو کی خوش نماید، بر در و دیوار کهنه

عمر شاعر چون فزاید، بیتش از خامی برآید

زان که طرح پخته آید، از کف معمار کهنه

شمارهٔ ۶۴۴: باز بر بال و پرم گرد هوس پیچیده شمارهٔ ۶۴۶: ز بس می روید امشب از چراغ ما گل شادی

اطلاعات

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن (رمل مثمن سالم)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

گل قبا آرد بر ما، غنچه گردد افسر ما

واشود گر از سر ما، عقل چون دستار کهنه

هوش مصنوعی: گل قبا بر ما می‌آید و به آن زیبایی که دارد، غنچه مثل تاج ما می‌شود. اگر عقل ما از سرمان بیفتد، مانند یک عمامه کهنه خواهد شد.

چون به تن پیری درآید، زیب و زینت را نشاید

نقش نو کی خوش نماید، بر در و دیوار کهنه

هوش مصنوعی: زمانی که پیری به تن انسان وارد شود، زیبايي و زينت ديگر مناسب او نيست و نقش‌های جدید تنها بر روی دیوارها و چیزهای کهنه زیبنده به نظر می‌رسند.

عمر شاعر چون فزاید، بیتش از خامی برآید

زان که طرح پخته آید، از کف معمار کهنه

هوش مصنوعی: با گذشت زمان و افزایش تجربه شاعر، آثار او به تدریج تکامل می‌یابند و از خامی و ناپختگی دور می‌شوند. مشابه این‌که طرح‌های زیباتر و باکیفیت‌تری فقط از دست معماران با تجربه و کهنه‌کار بیرون می‌آید.