شمارهٔ ۳۸۲

هوش مصنوعی: این لحظه که از بین می‌رود، چه وجود داشته باشد و چه نداشته باشد، ما با آتش وجودمان به سوختن و دود تبدیل می‌شویم، چه بودن داشته باشد و چه نداشتن.

هوش مصنوعی: اگر در آسمان، ظلم و بی‌عدالتی وجود نداشت، انسان‌ها هم نمی‌توانستند به درستی رفتار کنند و اگر خشونت و بی‌رحمی نبود، زندگی به خوبی پیش نمی‌رفت.

هوش مصنوعی: در اینجا شخصی به وصف زیبایی و حضور معشوق می‌پردازد و می‌گوید وقتی که آن معشوق همچون آفتاب از کوی خود می‌گذرد، نگاهش به ناچار بر روی دیوار می‌ماند، درست مثل کاهی زرد که به دیوار چسبیده است. این توصیف نشان‌دهنده شدت محبت و تأثیری است که آن شخص بر دل شاعر گذاشته است.

هوش مصنوعی: در دلایلی که منجر به پشیمانی‌ام شده، نمی‌دانم چگونه باید سکوت کنم. حتی اگر لبانم خاک شوند، باز هم صدای طلب بخشش از من باقی خواهد ماند.