شمارهٔ ۳۳۰

تو تاب درد نداری، مپرس درد مرا

به درد من چو رسی، دردمند خواهی شد

نصیحتی بشنو غنچه، پیش گل منشین

که از مصاحبتش هرزه خند خواهی شد

به تخم اشک من از جوی دیده گوید آب

که چون ز خاک برآیی، سپند خواهی شد

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

تو تاب درد نداری، مپرس درد مرا

به درد من چو رسی، دردمند خواهی شد

هوش مصنوعی: تو تحمل سختی‌ها را نداری، پس چرا از من دردی را می‌پرسی؟ وقتی به درد من پی ببری، خودت هم به درد می‌افتی.

نصیحتی بشنو غنچه، پیش گل منشین

که از مصاحبتش هرزه خند خواهی شد

هوش مصنوعی: بهتر است که غنچه از گل دوری کند و نصیحت را بپذیرد؛ زیرا در کنار گل ممکن است دچار ناکامی و بی‌حیثیتی شود.

به تخم اشک من از جوی دیده گوید آب

که چون ز خاک برآیی، سپند خواهی شد

هوش مصنوعی: اشک من از چشمانم مانند آبی جاری است که وقتی از خاک برمی‌آید، به چوبی آتش‌زا تبدیل خواهد شد.