بخش ۱۲۶

هوش مصنوعی: کسی که در دستش جامی دارد، همیشه سلطنت و بزرگی را در اختیار دارد.

هوش مصنوعی: آن جوان ترک که به نام "گرده" شناخته می‌شود، دارای زیبایی و شرافت کامل است.

هوش مصنوعی: دل آرزوی رهایی و آزادی دارد، اما جسمش را ببین که همچنان در خیال‌های بی‌اساس و ناپایدار گرفتار است.

هوش مصنوعی: وقتی طعم ترشی را در دهانم احساس کردم، به خودم گفتم که پادشاه حبش به تمامی زیبایی و بزرگی‌اش را دارد.

هوش مصنوعی: مویز و جوز با هم ترکیب می‌شوند و در کنار هم به خوبی رشد می‌کنند، و این نشان‌دهنده آن است که هیچ ایرادی در داشتن غلامان بسیار وجود ندارد.

هوش مصنوعی: این شعر اشاره به کسی دارد که باعث جذب و دلربایی دیگران می‌شود. او همچون گوشتی لذیذ است که همواره طعمی خوش دارد. به عبارت دیگر، جذابیت و ویژگی‌های خاص او دل‌ها را به خود جلب می‌کند و او را دوست‌داشتنی می‌سازد.

هوش مصنوعی: هر روز صبح برنج و حلوا به عنوان یک رسم آماده می‌شد، و همینطور نشان می‌دهد که این غذاها در شب هم سرو می‌شوند.

هوش مصنوعی: صوفی که به شیرینی عسل مشغول است، تلخی مرگ او را احساس نمی‌کند.