بخش ۱۲۲

هوش مصنوعی: من به هر جایی که سفر کردم، وقتی به شهر عشق رسیدم، هیچ شهری مثل آنجا را ندیدم.

هوش مصنوعی: در مجالس مختلفی که شرکت کرده‌ام، هیچ‌گاه با فردی باتجربه و ماهر که به درستی آمادهٔ بحث باشد، روبه‌رو نشده‌ام.

هوش مصنوعی: در ذهنم آرزویی جالب به وجود آمد، وقتی صبح بوی خوش گیاهان را استشمام کردم.

هوش مصنوعی: با شادی و هیجان شب به بازار می‌رفتم و لب سنبوسه‌ها را می‌چشیدم.

هوش مصنوعی: زندگی دیگر برای من لذتی ندارد، چون به جایی رسیدم که با دیگ حلیم و آبی مواجه شدم.

هوش مصنوعی: اگر دوباره زندگی تازه‌ای پیدا کنم، به دستم می‌رسد اگر گوشت تند و خوشمزه‌ام.

هوش مصنوعی: دل من به خاطر حال بدی که داشتم، از غمی که به خاطر دوری او احساس می‌کردم، می‌سوزد.

هوش مصنوعی: امروز مثل یک عارف هستم و سر بر آستان سحر گذاشته‌ام، زیرا نغمه‌ای خوشایند و دل‌نواز را شنیدم.