بخش ۱۱۸

هوش مصنوعی: من وقتی به چهره ی آن ماه زیبا نگاه می‌کنم، دل بیچاره‌ام درد و آلام زیادی را متحمل شده است.

هوش مصنوعی: هرکس که طعم عشق معشوق را چشیده، باید سپاسگزار خدا باشد که به هدف خود دست یافته است.

هوش مصنوعی: امروز چه حال و روزی دارم که آن بره کبابی، مانند آهوی وحشی، از من فراری و خسته است.

هوش مصنوعی: بوی خوش عشق سیاه، عطر نان را کم‌رنگ می‌کند. امروز این بلای تاریک که بر من سایه انداخته، چشمانم را خیره کرده است.

هوش مصنوعی: دل من پر از غم و اندوه است، اما وقتی به چهره‌ات نگاه می‌کنم، همه‌ی ناراحتی‌هایم را فراموش می‌کنم.

هوش مصنوعی: بر روی زمین هیچ صدایی بهتر از این نیست که صدای پرچم مزعفر بلند شده باشد.

هوش مصنوعی: زندگی کسی که از آن لذت نبرده باشد، همچون کسی است که هیچگاه طعم نمک در دیگ حلیم را نچشیده است.

هوش مصنوعی: جز باد، چیز دیگری در دست صوفی مسکین نیست، او تنها باد را در دست دارد، همان طور که تا به حال به دور صحن زعفرانی دویده است.