قطعهٔ شمارهٔ ۸۲

هوش مصنوعی: در خواب زیبایی او را دیدم و به خود گفتم شاید زیبایی‌اش واقعی باشد.

هوش مصنوعی: از خواب عمیق و سرخوشی بیدار شدم، دیگر نه از تصویر آن حالت خبری مانده و نه از یادش چیزی در ذهنم باقی است.

هوش مصنوعی: نه من باقی ماندم و نه دیگری، بلکه تنها او باقی مانده است و کمالش پر از کمالات است.

هوش مصنوعی: با ما کسی نبود که فرصتی بدهد تا اثری از ما باقی بماند.

هوش مصنوعی: به نعمت‌های خداوند و ثروت همیشگی‌اش توجه کن و از آن بهره‌مند شو.