غزل شمارهٔ ۹۲۸

هوش مصنوعی: اگر دوست داری تحت حمایت کسی باشی، باید به عنوان یک فرد مطیع و خدمت‌گذار باقی بمانی و در این مسیر ثابت‌قدم باشی.

هوش مصنوعی: اگر در عشق او کشته شوی، حیات جاودانه‌ای خواهی یافت، بنابراین دل‌ت را زنده نگه‌دار.

هوش مصنوعی: در فضایی که عشق او جاری است، مانند غنچه‌ای با لبخندی شاداب و پر انرژی زندگی کن.

هوش مصنوعی: اگر او تو را بپذیرد، جان خود را فدای او کن و تا قیامت از این لطف و بزرگی شرمنده باش.

هوش مصنوعی: برخیز و از این سایه بیرون بیا، چراکه آفتاب نیز با پرتو نورش بر روی او تابیده است.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی در مقام سلطنت بقا و جاودانگی قرار بگیری، باید خود را در جاهایی که نشانه‌های زوال و فنا وجود دارد، رها کنی و بیندازی.

هوش مصنوعی: ای کاش یک زمانی فرصتی دست بدهد تا با تو هم‌صحبت شوم و از شوق تو، جانم را سیراب کنم.