غزل شمارهٔ ۹۱۷

هوش مصنوعی: در این بیت، اشاره به این است که درهای خوشبختی به روی ما باز شده و نور محبت و شادی همچون آفتاب در آسمان ظاهر شده است.

هوش مصنوعی: او به ما جام و پیمانه داد و ما هم از او شراب نوشیدیم.

هوش مصنوعی: خزانه‌ی اسرار را گشود و فرمود که گنج‌ها به خاطر ایثار ما نمایان شد.

هوش مصنوعی: وقتی که خورشید زیبایی او را نمایان کرد، ماه هم به خاطر درخشش چهره‌اش نور بیشتری گرفت و روشن‌تر شد.

هوش مصنوعی: او دیر به سراغ ما آمد و خیلی زود رفت. به او گفتم: عشق من، نرو؛ ولی او حرفم را نشنید.

هوش مصنوعی: عقل همچون پرنده‌ای شاد و آزاد است که در فضای عشق به پرواز درآمده، اما در نهایت خسته و درمانده بازمی‌گردد.

هوش مصنوعی: خداوند نعمتی بزرگ به ما عطا کرده است که با آن، جهانی از آرامش و راحتی به وجود آمده است.