غزل شمارهٔ ۸۲۹

هوش مصنوعی: به زیبایی چهره‌ی ماهرویان مانند آفتاب نگاه کن و در این حجاب، زیبایی بی‌حجاب را ببین.

هوش مصنوعی: از ما بگیر جام پر از آب حباب‌دار و می بنوش، به معنی و شکل آن نگاه کن، میان جام و شراب توجه کن.

هوش مصنوعی: این گنج را از خودت جستجو کن و آن را از دیگران مَگر. نام‌های الهی را در وجود پادشاهان و جوانان ببین.

هوش مصنوعی: در مجلس ما می‌نوشند و جام پر از می است. لحظه‌ای سر برآور و نگاه کن به آب و حباب‌های روی آن.

هوش مصنوعی: من از روشنی خورشید جهان روشن شده‌ام؛ اگر چشمانت نور دارد، به آفتاب نگاه کن.

هوش مصنوعی: اگر نتواسته‌ای آن چشم‌های پر از آشفتگی مردم را ببینی، پس بگذار تا در خیال خودت تصویری از آن‌ها بسازی و به تماشا بنشینی.

هوش مصنوعی: خداوند همواره نعمت‌هایش را به افراد خوش‌گذران می‌دهد. اگر با او همراه شوی، از خوبی‌ها و پاداش‌هایش بهره‌مند خواهی شد.