غزل شمارهٔ ۸۱۵

هوش مصنوعی: با یک نگاه به چشم‌های پر از مستی ما، تمام وجود ما را درک می‌کنی و اگر به دریا نگاه کنی، می‌توانی عمق احساسات ما را ببینی.

هوش مصنوعی: در میخانه‌ای که مغان حضور دارند، با دلی سرمست و خوشحال به حالت رندانه و شاداب خود توجه کن.

هوش مصنوعی: چشم ما به خاطر زیبایی و روشنی چهره‌اش روشن و شاداب است. کسی که چشمی بیدار و آگاه دارد، می‌تواند این نور و زیبایی را ببیند.

هوش مصنوعی: چشمان ما از اشک به هر سو جاری شده است، اگر به ما علاقه‌مندی، به این دریا نگاه کن.

هوش مصنوعی: هر چیزی که وجود دارد، تنها بازتابی از نام‌ها و مفاهیم است. در واقع، همه نام‌ها و نشانه‌ها در نظر داشته باش.

هوش مصنوعی: اگر به دنبال شخصی سرخوش و شاداب هستی، بیا و لحظه‌ای در کنار ما باش و به دقایق شاد زندگی ما توجه کن.

هوش مصنوعی: اگر عاشق هستی، باید به شادی و لذت درد عشق بپردازی، زیرا خود درد هم می‌تواند در درمان و بهبودی احساسات عاشقانه‌ات موثر باشد. به این ترتیب، با نگریستن به درد، می‌توانی به معنای‌ آن پی ببری و از آن بهره‌مند شوی.

هوش مصنوعی: ای دوستان خوب، به ما و بندهٔ بی‌همتای سید رندمان نگاهی بیندازید.