غزل شمارهٔ ۸۱۱

هوش مصنوعی: به تصویر یک قطره و دریای بزرگ نگاه کن، مانند ما که در این دریا، وجود دارند. به عنوان موجودی از این دریا، ما را نیز مشاهده کن.

هوش مصنوعی: یک زمانی با ما در این دریا زندگی کن و به آبرو و زیبایی اهمیت بده و در دل دریا نگاه کن.

هوش مصنوعی: یک خط مستقیم را از وسط بکش و از خم‌ها عبور کن و به نقاط نزدیک توجه کن.

هوش مصنوعی: اگر دوست داری حال خوشی را بچش، یک لحظه در چشمان پر از شور ما نگاه کن.

هوش مصنوعی: آینه را بردار و به چهره‌ات نگاه کن، آنچه که در دل پنهان کرده‌ای را اکنون به وضوح مشاهده کن.

هوش مصنوعی: در ذهن من فکر و خیال زلف تو شکل گرفته است، حالا این شیدایی و دیوانگی را ببین.

هوش مصنوعی: هیچ چیزی در این دنیا بدون نعمت خدا وجود ندارد. باید به همه چیز نگاه کرد و دید که نعمت‌های الهی در آنها چگونه جلوه‌گر شده‌اند.