غزل شمارهٔ ۸۱۰

هوش مصنوعی: به چشمان ما نگاه کن تا ببینی چه نور و زیبایی در آنهاست. در هر یک از ما، آن یک چیز خاص و منحصر به فردی وجود دارد که باید به آن توجه کنی.

هوش مصنوعی: قطره آبی که به چشم می‌آید، مانند جودی است که در دریا به تماشا می‌رسد.

هوش مصنوعی: وجود حقیقی او با هر نام و صفتی که به کار می‌رود، یکی است. بنابراین باید توجه داشته باشی که در تمام نام‌ها، حقیقت واحدی وجود دارد.

هوش مصنوعی: به تنوع و گوناگونی موجود در جهان توجه کن و در عین حال، یکپارچگی و وحدت را در آن ملاحظه کن. در هر شیء، جلوه‌ای از این دو حالت وجود دارد.

هوش مصنوعی: ساقی، جام می را بنوش و شاد باش؛ از خوشی و سرمستی لذت ببر و به حال ما توجه کن.

هوش مصنوعی: عشق یک مکان مشخص دارد و نمی‌توان آن را در جایی بی‌معنا جستجو کرد. عشق در هر کجا که نگاه کنی، حضوری دارد.

هوش مصنوعی: نعمت خدا مانند تصویر در آینه است. اگر می‌خواهی او را ببینی، به ما نگاه کن.