غزل شمارهٔ ۷۹۴

هوش مصنوعی: به تماشای ماه مبارک بنشین که همچون زلف معشوقی زیبا و جذاب درخشش و زیبایی خاصی دارد و این زیبایی دوباره به نمایش گذاشته شده است.

هوش مصنوعی: شکل ابروی او را مانند هلال قمر طراحی کرده‌اند و در تصور خود، چهره‌ای آفتابی و دلپذیر را در کنار ماه می‌بینند.

هوش مصنوعی: روشنی و زیبایی دل‌های مردم از دید آن‌ها پنهان است، به همین خاطر است که هم جوانان و هم پیران به سمت آن اشاره می‌کنند و به نوعی آن را نشان می‌دهند.

هوش مصنوعی: تصور او هر چیزی را که در ذهن می‌سازد، به تصویر می‌کشد. اکنون با دقت بنگر که این دید و بصیرت، از کجا به وجود آمده است.

هوش مصنوعی: در دور دست، جامی پر از شراب را می‌بینم که همواره در حال چرخش است و چنین می‌بینی که ما را برای تجربه‌ی همیشگی لذت و شادی آماده کرده‌اند.

هوش مصنوعی: عارفان چون به عمق معانی می‌نگرند، موج‌هایی از احساس و تجربه را درون خود می‌بینند و این حالت را به شکل ظاهری ما تشبیه کرده‌اند.

هوش مصنوعی: برای برگزاری یک مجلس از نعمت‌های خداوند استفاده کردند و سپس آن را برای خود به نمایش گذاشتند.