غزل شمارهٔ ۷۵۳

هوش مصنوعی: زندگی ما تمام شده بود، اما دوباره فرصتی پیش آمد. خوشحالم که این فرصت جدید به وجود آمد.

هوش مصنوعی: من نوازنده‌ام و سازم عشق را چنان می‌نوازد که صدای دل‌نوازش به گوش می‌رسد.

هوش مصنوعی: خواجه ایاز با ناز و طلب، جان محمود را به رعایت نیاز و درخواست خود می‌کشاند.

هوش مصنوعی: دل از شوق عشق او جانی دوباره گرفت و به خاطر این عشق تمام وجودش را فدای او کرد.

هوش مصنوعی: پرنده دوباره به پرواز درآمد و بعد از شکار خوشی به سوی شاه برگشت.

هوش مصنوعی: عشق حالت نشئگی و سرمستی دارد و مانند کسی است که جام می در دستش است، در سرزمین عشق به شدت و شجاعانه می‌تازد و پیش می‌رود.

هوش مصنوعی: نعمت اله به خاطر عشق و شوقی که دارد، با حالتی سرمست و به شدت تحت تاثیر، از سرزمین حجاز بازگشته است.