غزل شمارهٔ ۷۲۹

هوش مصنوعی: هر کس که به این دریای گسترده و بی‌نهایت بیفتد، مانند ما به این دریا وارد شده و غرق می‌شود.

هوش مصنوعی: عشق معشوق آتشی زیبا برافروخت که شعله‌اش در دل عاشقان افتاد.

هوش مصنوعی: شخصی سرمست و با طراوت، از خوشحالی و هیجان به نزدیکی جام خمینی خم شده است و ناگاه سر و صدایی در میانه جمع رندان ایجاد می‌شود.

هوش مصنوعی: آن کسی که جانش را به فروش گذاشت، در عوض درد و رنج دل را به دست آورد. او معامله‌ای عالی انجام داد و با این حال، به قیمت مناسبی رسید.

هوش مصنوعی: دوست ما به دیگران کمتر توجه دارد و همه چیزی که برای او اهمیت دارد، ارتباط با دوستان خود است.

هوش مصنوعی: کسی که از محل و معشوقه‌اش دور شود، بدون هیچ قدرت و حمایتی احساس سردرگمی و آشفتگی می‌کند.

هوش مصنوعی: نعمت الله جانش را تقدیم معشوق کرد و رفت. خوشا به حال آن کسی که جانش را به معشوق سپرد و دچار عشق او شد.