غزل شمارهٔ ۷۱۳

هوش مصنوعی: من رندی را دیده‌ام که در یک لحظه، تمام هفت دریا را در نظرش آورد.

هوش مصنوعی: درک کرده‌ام که جهان مانند آئینه‌ای است که خالق آن با لطف و محبت خود آن را ایجاد کرده است.

هوش مصنوعی: عاشق شاد و سرمستی که در محله‌ی می‌فروشان به سر می‌برد، از مسائل بزرگ و مهمی چون بایزید و یزید بی‌خبر و بی‌اعتناست.

هوش مصنوعی: مجلس عشق جایی است که ساقی در کنار دوستان با ذوق و حال خوب، نوشیدنی می‌ریزد و امید است که بر شادی و سرور ما افزوده شود.

هوش مصنوعی: چشمی که به روشنی روشن است، وقتی به چهره او نگاه می‌کند، نورانیتش در آن چشم نمایان می‌شود.

هوش مصنوعی: فصل و بهار گاهی نزدیک و گاهی دور به نظر می‌آید، به نوعی که در ارتباطات انسانی نیز این احساس نزدیکی و دوری وجود دارد.

هوش مصنوعی: نعمت الله در حال لذت بردن است و جام شراب به دست دارد. در حالی که شراب قدیمی است، اما جام او تازه و نو به نظر می‌رسد.