غزل شمارهٔ ۷۰۲

هوش مصنوعی: ماهیت هر چیز با ویژگی‌هایش شناخته می‌شود و وجود هر چیزی به واسطه‌ی آن ویژگی‌ها نمایان می‌شود.

هوش مصنوعی: در ابتدا، جامی وجود دارد که تمام رازها و اسرار را به تصویر می‌کشد.

هوش مصنوعی: چشم ما به وجود در درجات مختلف، حالت‌های ما را نشان می‌دهد.

هوش مصنوعی: اگر به خاطر عشق یا هدفی بزرگ جان بدهی، نگران نباش، زیرا این مرگ به نوعی حیات جدیدی را نمایان می‌سازد.

هوش مصنوعی: اگر کارهای او را در نظر بگیریم، تمام کارهای ما نیز به نیکی نمایان می‌شود.

هوش مصنوعی: هر لحظه به شکلی جدید و دلپذیر ظاهر می‌شود و حرکاتی زیبا از خود نشان می‌دهد.

هوش مصنوعی: عمر خود را اگر صرف عشق کنی، لحظات و تغییرات زیبایی در آن دیده می‌شود.

هوش مصنوعی: اگر دل شاد باشی، دردها و مشکلاتت را آسان‌تر می‌توانی تحمل کنی، زیرا همان‌طور که جوهر از دوات بیرون می‌آید، دردها نیز به نوعی می‌توانند به زیبایی تبدیل شوند.

هوش مصنوعی: به چشم‌های مولای من نگاه کن که نور خدا در آن‌ها نمایان است.