غزل شمارهٔ ۶۷۵

هوش مصنوعی: یعقوب بدون حضور یوسف همیشه در دلش او را حس می‌کرد، حتی اگر به نظر می‌رسید که از هم دور هستند و جدایی برایش مشهود است.

هوش مصنوعی: هر کسی که دیدی، او را شبیه یوسف نشان دادی و هر چیزی که درباره یوسف شنیدی، از او می‌شنوی.

هوش مصنوعی: منتظر بود که یوسف از در وارد شود و هر کسی که بود، به احترام او در بر او باز می‌شد.

هوش مصنوعی: هر کسی که در سرزمین کنعان یوسف را دید، تنها به تمجید و ستایش او پرداخته است.

هوش مصنوعی: زمانی که او بر تخت نشسته، در آن لحظه حق خود را می‌بیند و از حرکاتش به سطحی از رذالت و افتادگی می‌رسد که سجده می‌کند.

هوش مصنوعی: هر چیزی که وجود دارد، گذشته دارد یا در آینده خواهد بود، همگی از آنِ او هستند و از بخشندگی و وجود او سرچشمه می‌گیرند.

هوش مصنوعی: اگر خلیل‌الله به شکل ظاهری غایب است، اما نعمت الهی هیچ‌گاه یک لحظه هم بدون وجود او نیست.