غزل شمارهٔ ۳۸۲

هوش مصنوعی: کسی که معشوقی ندارد، در واقع زندگی ندارد، حتی اگر از نظر جسمی زنده باشد؛ زیرا روح و جان او بدون عشق کامل نیست.

هوش مصنوعی: عاشقانی که به دور از دنیا نشسته‌اند، در عشق او قرار دارند، ولی نشان می‌دهد که زاهدان فقط ظاهری از عشق را دارند و در باطن به آن نمی‌پردازند.

هوش مصنوعی: اگر زلف او کفر و بی‌دینی را نشان بدهد، هیچ‌کس نمی‌تواند بگوید که مؤمنی وجود دارد، چرا که ایمان او واقعی نیست.

هوش مصنوعی: در عاشقی بی‌نظم و بی‌سر و سامان شده‌ام، و خوش به حال آن کسی که هیچ ترتیبی برای خود ندارد و در آزادی‌اش خوشحال است.

هوش مصنوعی: هرچند جام شراب دارای جرعه‌ای به اندازه‌ی خمره است، اما لذت و شادی ناشی از آن بسیار کمتر است.

هوش مصنوعی: هر دلی که از عشق او در رنج و درد باشد، هیچ دارویی برای درمان آن درد ندارد.

هوش مصنوعی: سید خوشحال و سرمست، مهمان من است و هیچکس نمی‌تواند مانند من از مهمانی او لذت ببرد.