غزل شمارهٔ ۲۶۸

هوش مصنوعی: عشق حالت مستی دارد و عقل در زمینۀ عشق کمی گیج و سردرگم می‌شود. افراد عاقل که به عقل خود تکیه می‌کنند، از لذت و شوق عاشقان دور هستند.

هوش مصنوعی: جهان به روشنی و زیبایی او روشن شده است، و هر چیزی که به نظر ما می‌رسد، روشنایی و نور آن را دارد.

هوش مصنوعی: آینه روشن است و من در آن چیزی را می‌بینم که در دید ناظر وجود دارد و هدف او نیز در آن متجلی است.

هوش مصنوعی: مرد رند و سرمست که حال و ذوق ما را می‌فهمد، از زاهدی که در عین مستی، بی‌خبر است، دلپذیرتر است.

هوش مصنوعی: اگر کسی تنها چند جرعه از می را می‌بیند، او را بازخواست نکن، چون او قابل بخشش است.

هوش مصنوعی: خورشید بر همه می‌تابد، اما تو فکر می‌کنی که پوشیده و پنهان است.

هوش مصنوعی: جام جهانی، که به نام سید ما شناخته می‌شود، در تمام عالم شناخته شده است.